Xaviera

“Was ik maar een vlieg op de muur” zeggen ze dan. Zich niet realiserend dat  vliegen niet alleen maar op de muur zitten, maar ook op eten dat voor hen bedorven is en verse, geurige poep. In mijn ervaring weten mensen dat soort moois niet op waarde in te schatten. Sterker nog ze vinden het vies.

Maar goed, ik was laatst een vlieg op zo’n muur. Zo’n muur waar jullie mensen graag op zouden willen zitten. Een prachtig behangen muur in het stadhuis van Rotterdam. In de kamer van Leefbaar Rotterdam om precies te zijn. De reden dat ik daar was, was de duidelijke septische geur die zich door het open raam een weg naar buiten baande. Achteraf had ik me de moeite kunnen besparen. De lucht bleek afkomstig van de inhoud van de gesprekken die in de kamer werden gevoerd en niet van de inhoud van een slecht onderhouden toilet.
In de kamer ene Pastors en ene meneer Sörensen. Ik heb ze wel eens eerder gezien, toen ik een televisie voorbijvloog. De twee heren waren druk in gesprek met elkaar en zeg nu zelf, wie merkt er nu een vlieg op?

Het gesprek ging over de gemeenteraadsverkiezingen in 2006.

“We staan niet sterk in de peilingen.” Riep Sörensen. Maar die Pastors maakte zich daar helemaal niet druk over. Ik ben maar een vlieg natuurlijk, maar ik dacht dat het slecht nieuws was als je als partij niet sterk in de peilingen staat.
“Ik roep wel gewoon weer wat over moslims,” zei Pastors, “de commotie die dat veroorzaakt zal ons zeker stemmen opleveren!”
“Pim zou trots op je zijn” Zei Sörensen en hij schudde de man in het driedelige C&A pak de hand.

Nu snap ik niet precies waar ze het over hadden, maar er zat een zeer kwalijk luchtje aan anders was ik er nooit op af gegaan. Vliegen komen nou eenmaal op stront af. Ik denk ook dat ik dat stadhuis wat vaker ga bezoeken, er valt er vast meer te beleven.

Stem of voeg toe aan :