TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Gotlob Frege (1848 – 1925) was de grondlegger van de moderne logica en een overtuigd anti-psychologist. Volgens Frege hield de logica zich niet bezig met beschrijven […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email De politiek wordt steeds gekker. Nu praten de CDA en de VVD met de SGP en Christen Unie. Over kiezersbedrog gesproken zeg. De SGP, een partij […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Hoewel al tijdens de laatste maanden van Pim Fortuyn een nieuw tijdperk werd ingeluid, begon de echte hype pas na zijn moord. Niet voor de eerste […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Single zijn is leuk, Single zijn is leuk, single zijn is leuk Zittend in hét café voor de Utrechtse intellectueel: ‘t Hoogt, is het deze mantra […]
Oproerkraaiers gezocht
Het begon allemaal een aantal dagen geleden toen ik een aantal toespraken van Malcolm X en Martin Luther King zat te beluisteren. Het was natuurlijk niet voor het eerst dat ik in aanraking kwam met deze twee bevlogen historische figuren, maar het effect is steevast hetzelfde.
Ik begin me af te vragen in hoeverre het gedachtegoed van figuren als Martin Luther King of Malcolm X in Nederland een rol zouden kunnen spelen. Natuurlijk begrijp ik dat beide mannen een product waren van de tijdgeest van de jaren ‘60. En natuurlijk is de situatie in Amerika toen, niet te vergelijken met de situatie in Nederland nu. Maar er zijn wel degelijk overeenkomsten.
In Amerika vormden de Afro-Amerikanen de sociale onderlaag. In Nederland zijn het voornamelijk allochtonen die tot deze groep behoren. Vier keer meer allochtonen dan autochtonen leven beneden de armoedegrens en volgens het CBS zal die trend in de toekomst doorzetten.
In Amerika werden Afro-Amerikanen als tweederangsburgers behandeld. Het was bijzonder moeilijk om een redelijke baan te krijgen en op die manier deel te nemen aan de maatschappij. In Nederland is het voor mensen met een buitenlands klinkende achternaam moeilijker om werk te krijgen of bijvoorbeeld een stageplek.
In Amerika radicaliseerde een deel van de Afro-Amerikaanse bevolking. Malcolm X predikte geen vrede, maar koos voor de confrontatie. Hij was niet voor integratie, maar voor volledige segregatie. Hij wilde niet meedoen aan een maatschappij waarin hij alleen vooruitkwam wanneer anderen (blanken) hem een gunst verleenden.
Terroristen zoals nu waren er nog niet, maar de grondgedachte lag er al.
In Nederland is hetzelfde aan de hand met een deel van de moslimjongeren. Ook zij hebben geen zin meer om te wachten op de kliekjes die de dominante groep hen toewerpt. Ook zij kiezen voor de gewelddadige confrontatie of trekken zich steeds meer terug en voelen zich niet geroepen om nog mee te doen aan deze maatschappij. Dat leidt niet per definitie tot terrorisme, maar de basis is wel gelegd.
Zowel Martin Luther King als Malcolm X waren nodig om de status quo in Amerika te doen veranderen. De vredesboodschap van de één en de radicaliteit van de ander wisten beiden grote groepen aanhangers voor zich te winnen. Zij wisten – elk op hun eigen manier – de Afro-Amerikaanse bevolking een stukje waardigheid terug te geven.
Nu zijn er in Nederland meer dan voldoende mensen die de weg van de dialoog bewandelen. Mensen zoals Ahmed Aboutaleb, maar ook de vele organisaties die er in de afgelopen decennia zijn opgericht om voor de belangen van allochtonen op te komen, kiezen voor de nuance als oplossing. Die weg is typisch Nederlands en wordt hier meer dan voldoende uitgedragen. Maar de tijden zijn veranderd.
De dialoog mag niet verdwijnen, maar moet worden gecomplementeerd met de confrontatie. Niet alleen de redelijkheid heeft een stem nodig, ook de onredelijkheid moet op een intelligente manier verwoord worden. We hebben in Nederland onze eigen Malcolm X nodig.
Niet iemand die treinen opblaast of cineasten neersteekt. Wel iemand die zijn ‘Godgiven rights’ opeist in plaats van ze in zesvoud aan te vragen. Zo’n Malcolm X kan de radicalisering van moslims, maar ook het steeds meer terugtrekken in de eigen groep van andere allochtonen kanaliseren:de woede een stem geven, in plaats van een wapen. Hetzelfde overigens wat Pim Fortuyn voor een deel van de autochtone bevolking wist te doen.
Zonder een dergelijke Malcolm is er in de Nederlandse discussie onvoldoende balans. Als het alleen Geert Wilders is die de confrontatie aangaat en “de andere kant” geen andere optie ziet dan zich afkeren. Als de onvrede aan de andere kant geen spreekbuis vindt, zal dat op een gegeven moment tot een ontploffing leiden. Kijk maar naar de gebeurtenissen destijds in Frankrijk. De angst dat ook hier de brandende auto’s de achterstandswijken van een warme gloed gaan voorzien is zeker niet denkbeeldig. Maar het is nog niet te laat. Willen alle Malcolm’s zich bij de informatiebalie in de stationshal melden. We hebben jullie nodig!
Ook leuk: