Natasia’s batterijtjes

Ik kan me ook bijna niet voorstellen dat ik het zou kunnen. Kan het met mijn kat al slecht. Mijn punt is meer dat ik de toon van de ophef niet goed vind. En dat niemand alleen en enkel datgene doet wat het beste is voor hun kinderen. Dat is gewoon de realiteit.

Maar als je er vanuit gaat dat het hier WEL om verwaarlozing gaat, is het dan niet nog steeds heel raar dat er kamervragen worden gesteld? Verwaarlozing van kinderen komt (helaas) veel vaker voor, maar volgens mij worden niet bij elk geval kamervragen gesteld. Is het fouter nu het op tv komt? Of is het ordinair populisme en moeten er stemmen gewonnen worden?

Kamervragen stellen over dit onderwerp is gewoon een verkiezingsstunt en een poging om stemmers bij het CDA weg te halen.

Of zij een slechte moeder is? Ja natuurlijk! Of je batterij nou leeg is of al ontploft: als moeder BEN je er gewoon voor je kids. Een weekendje weg laadt je batterij ook wel weer op.

Ik heb deze mevrâh gezien bij Pauw en Witteman en sindsdien zit er een liedje in mijn hoofd wat er niet meer uit wil: She ain’t nuttin’ but a golddigger…

Nou ja, waarom ga je ANDERS zo’n huis in? Voor het geld toch? Daar is maar 1 woord voor (H.ER) en John de Mol is haar pimp.

@ Xaf: een normale baan heb je nodig om te kunnen leven, je hebt nou eenmaal inkomen nodig. Maar heb je miljoenen en een gigantisch huis nodig? Neuh. Het zal best lekker zijn, maar heb je het echt nodig? En zeker als je daardoor je kinderen een jaar niet kan zien? Ik vind het niet helemaal een juiste vergelijking.

Ze geeft zelf aan dat ze het ook doet om zichzelf te kunnen ontwikkelen. Maar kan dat thuis niet, dan? Ze moet er zijn voor haar jongste, maar ze heeft toch ook een vriend? Die neemt nu ook de zorg op zich, dat kan hij dan toch ook doen als zij b.v. een avondstudie volgt?

Er zijn meer mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen dan door een jaar afscheid te nemen van je kinderen en ergens ingesloten te gaan zitten. Als je haar kinderen vraagt wat zij het allerliefste willen, zullen ze ongetwijfeld zeggen, dat ze hun moeder thuis willen.

Klopt. Ik spreek puur en alleen vanuit mijn moederinstinct. Mijn éigen instinct, wel te verstaan. Ik kan niet bepalen voor een ander wat goed is. Ik kan alleen voor mijzelf praten. En ik hak mezelf nog liever een been af dan dat ik zo’n tijd bij mijn kinderen vandaan moet. En dat meen ik echt.

Toen mijn vader nog leefde, liep mijn moeder heel vaak weg. Ze liet mij dan achter bij mijn vader. En ik kan me nog de angst herinneren als ze wegging. En dat kan ik nóg voelen. Niet dat ik zielig en getraumatiseerd ben, want zo zit ik niet in elkaar. Maar ik kan me nog dondersgoed de angst voor de geest halen dat ze niet meer terug zou komen. Ze kwam wel altijd terug, maar als je jong bent, weet je dat niet.

Het is ook bah bah bah dat ik niet eens weet of die kerels in dat domme programma vader zijn en daar geen ophef over is.
Ik kan het alleen maar sneu vinden voor zowel dat joch maar ook de moeder, want het is helemaal niet gaaf als je dus zo onder druk staat dat je bij je kinderen weg moet om je batterijen weer te kunnen opladen.

Iemand roept hier dat je je ook op een andere manier kan ontwikkelen, maar ik geloof er niet in dat je je kan ontwikkelen als je constant moet zorgen voor een ander/kinderen, dan is er geen ruimte voor ontwikkeling van jezelf. Het enige dat je ontwikkeld op die manier is je slachtofferschap, maar dat is voor vele vrouwen de enige identiteit die ze zich hebben aangemeten.

Vind dat de belasting voor moeders veel te zwaar is en logisch dat vrouwen uiteindelijk soms gewoon weg moeten, er is soms geen andere manier, en dat is K voor de kinderen en voor de moeder.
Raar in dit soort verhalen dat ik niets over vaders hoor, niets over gelijke verantwoordelijkheden, niets over verdeling van zorg, dat vind ik raar.
Trouwens ik ben ook een alleenstaande moeder en het komt mij vreemd genoeg voor alsof het juist vrouwen zijn die andere vrouwen op hun plek houden, nu ook weer, allemaal krabbetjes in de mand.

Maar wat wordt bedoelt met belasting voor moeders? Het opvoeden van de kinderen? Ik ben geen alleenstaande moeder, ik heb een vriend. Maar natuurlijk moet ik er ook wel eens tussenuit, zonder kinderen. Maar een jáár?

Overigens heeft in ons geval Bob al eens aangegeven dat hij best thuis wil blijven terwijl ik fulltime zou gaan werken. Fulltime zou ik een veel beter salaris hebben dan hij fulltime heeft. Maar ik moet er niet aan denken. Ik kies er geheel vrijwillig voor om veel thuis te zijn voor mijn kinderen. Ik wil ze zelf zien opgroeien. Maar dat is mijn eigen idee. Niet omdat ik vind dat het mijn plicht als vrouw is, maar omdat ik dat gewoon graag wil.

Ook in de huidige tijd is het nou eenmaal meestal de vrouw die grotendeels de zorg over de kinderen heeft. Maar ik durf te wedden dat als je het zou vragen aan het gros van die vrouwen, zij niet anders zouden willen.

Inderdaad, zolang hun keuzes niet ten koste van anderen (lees: kinderen) gaan moet ieder doen wat hij of zij wil.

Natasja leeft van een uitkering las ik laatst( toen de gemeente Almere haar uitkering in wilde trekken vanwege deelname aan dat programma) dus kan je er denk ik wel vanuit gaan dat ze te weinig financiele middelen heeft om er af en toe eens tussenuit te gaan.

Ik vind het alleen niet koosjer van haar dat ze haar kinderen achterlaat en zelf zonder enig perspectief( ja die vila en het miljoen, maar daar zijn nog een paar andere gegadigen voor en er was geen leuke troostprijs ofzo) de ‘gouden kooi’ingaat.

Aan de andere kant vond ik het ook niet koosjer van de gemeente Almere om meteen haar uitkering in te trekken, want van welke middelen moeten die kinderen nu verzorgd worden?

Waarom moet je dan ook nog 10.000 als borg ophoesten?
Dan ga ik me wel afvragen waar ze dat vandaan heeft? Erfenisje? 10.000 dat heb ik nog niet eens liggen, m.a.w. had ik het maar liggen, maar het is me helaas niet gegund, hoewel ik wel vind dat ik er recht op heb, maar dat geheel terzijde.

Ik snap er het nut niet van dat Talpa die 10.000 als borg krijgt en dan toch die andere gezinsleden een gage ter hoogte van de uitkering uitbetaald, die serie kan als ik Talpa mag geloven wel 3 jaar duren. Laten we het erop houden dat een uitkering zo’n 740 pleuro is( althans dat kreeg ik toen ik nog van 1 uitkering leefde) dus na een maand of 14( 1 jaar en 2 maanden) heeft ze die borg al terug verdiend( en dan krijgt ze waarschijnlijk ook nog meer omdat ze kinderen heeft enzo).

Ik voeg daarom de daad bij het woord en verlaat nu het kantoor en ga mijn kind blij maken. Ik zal haar vertellen dat ik vanaf nu alleen voor haar zal zorgen en verder geen ambities meer heb dan dat. Mijn kind zal weten ook, dat mijn leven om haar draait en daarmee haar hele doen en laten mijn geluk bepaalt, ik hoop dat ze niet ten onder gaat aan die verantwoordelijkheid, maar so be it.

Zo, hier hebben wat mensen nog nooit van de kleur grijs gehoord blijkbaar

*top van mijn functie* (…)

Excuses voor dit geblaat. Erg on-Jenni-achtig. Maar ja.. ik heb wel vaker dieptepunten