Gruwelen

Posted by Xaviera | Published on December 15, 2006

Woensdagavond 12 december. Samen met mijn zusje zit ik in restaurant 030 in Utrecht. We zijn beide opgelucht omdat we na lange bestudering van het menu, eindelijk iets hebben gevonden wat we wel lekker vinden. Niet dat de koks van 030 niet kunnen koken, maar mijn zusje en ik zijn moeilijke eters. Waarmee ik bedoel dat we weinig lekker vinden, niet dat we moeite hebben om de lepel in onze mond te krijgen.

Nadat we uitbesteld zijn slaan we aan het roddelen over onze respectievelijke vriendjes. Zo af en toe is het gewoon nodig om uitgebreid en ongenuanceerd te klagen over de vervelende gewoontes die vriendjes hebben. Net wanneer we er goed in beginnen te komen gaat mijn telefoon. Onbekend nummer. “Met Xaviera.” Het blijkt de vriendin van mijn oom te zijn. “Heb je het al gehoord van D?” vraagt ze wanneer ze zich bekend heeft gemaakt. Zonder geluid laat ik mijn zusje weten dat het de vriendin van D is. Nog helemaal in vriendjesbashing mood denken we beide hetzelfde: ‘Hij heeft iets geflikt en nu wil zij met ons praten.” Ik kijk nog benauwder, want wat moet ik dan zeggen…

Het blijkt stukken gruwelijker dan dat. Mijn oom is politieagent in Flevoland. En ja, daar zijn ook genoeg boeven. Afgelopen vrijdag kreeg hij een oproep over een inbraak. Dieven die flatscreens aan het jatten waren. De agenten gingen erop af inclusief de politiehond. Hoe het verder precies mis ging weet ik niet meer exact. Wel dat de hond mijn ooms kuit te pakken kreeg en niet meer losliet. Ken je die filmscènes waarbij zo’n hond een stuk vlees vast heeft en dan wild met z’n hoofd gaat schudden om het vlees aan stukken te krijgen. Nou dat deed deze Lassie dus bij mijn oom. Het duurde lang voordat hij losliet. Te lang! Eenmaal in de ambulance vroeg mijn oom ongerust aan de broeder of hij weer zou kunnen lopen. Onze lieve broeder (van het Flevoziekenhuis) had daar een fijn antwoord op: “Nu weet je ook hoe het voelt.” Waarmee hij wilde zeggen dat hij vond dat de politie niet met van die honden moet werken. Nu vind ik het ook nogal drastisch, maar dit was een vreselijk ongeluk (geloof me, al weet ik de specifics niet meer). Een boef krijgt 3 waarschuwingen voordat de hond wordt losgelaten. Het enige wat hij/zij hoeft te doen is zich over te geven. Iets wat ik direct zou doen. Los daarvan lijkt mij dat de rit in de ambulance niet het moment is om daar een principe zaak van te maken. Maar goed, wie ben ik…

Gisteren is mijn oom geopereerd. De hond had door de pees van zijn voet heen gekauwd. Brrrrrrrrrrrr Daar moet je gewoon niet teveel bij stilstaan denk ik. Zelfs de doktoren zaten te gruwelen toen hij vertelde wat er was gebeurd. Ik vind honden best leuk, maar een boze herdershond is echt een nachtmerrie. Ik hoop dat dat bosje bloemen dat we in de ziekenhuiswinkel hebben gekocht hem een beetje opvrolijkt.