Pssst Dushi

Posted by Xaviera | Published on December 22, 2006

Mannen kunnen vreselijk vervelende wezens zijn. Vooral als je met meer dan 1 te maken hebt en nog meer wanneer het weer warmer wordt en de hoeveelheid kleding die wordt gedragen afneemt. Fluiten, roepen, knipogen, opmerkingen maken. De bedoeling van al dit lawaai is niet dat jij het leuk vindt. Die kans is over het algemeen namelijk bijzonder klein. Nee, de bedoeling is dat de vrienden van het kereltje in kwestie zien hoe stoer hij wel niet is.

Het liefst heb ik een walkman en zonnebril op. Op die manier is het makkelijker te negeren en ben je minder geneigd om bijdehand te doen. Als je pech hebt levert dat alleen maar meer narigheid op namelijk. Scheldpartijen, dreigementen, alles om de mannelijkheid van zo’n ventje aan te tonen.

En denk nu niet dat ik het nu alleen maar heb over allerlei hangjongeren. Bij het stappen kom je precies dezelfde types tegen alleen dan de meer belegen versie. Mannen die grenzeloos onbeschoft zijn en denken dat een opmerking als: “Jezus, wat heb jij mooie tieten.” Ze wel iets zal opleveren.

Op mijn 31ste dacht ik er wel van af te zijn. Er zijn nu eenmaal busladingen vol jonge meiden die nog helemaal kneedbaar zijn. Maar no such luck. Blijkbaar is het ook nog leuk om een oud wijf van 31 te pesten.

Jammer, want door dit soort eikels word je gewoon een stuk onaardiger tegen willekeurige kerels. Zo stond ik gisteren op Utrecht CS te wachten op mijn vriend. Ik kwam net van mijn werk en had niet de allerbeste bui van de wereld. Naast mij stond een jongen van een jaar of 25 al een tijdje stiekem naar me te staren. Mannen staren natuurlijk zelden stiekem, want dat kunnen ze helemaal niet. Maar hij deed in ieder geval een poging ertoe. Vlak voor hij wegliep, sprak hij me aan: “Mag ik zeggen dat je er echt mooi uitziet.” Rode lap/stier. Geïrriteerd en verveeld keek ik de jongen aan, die vriendelijk naar me stond te lachen. Nu is mijn geïrriteerde look nogal eng en de jongen was weg voor ik een onaardige reactie zijn richting op kon sturen.

Direct daarna voelde ik me schuldig. Ok, het was niet nodig om me op straat aan te spreken en ik vraag me nog steeds af wat hij ermee wilde bereiken. Maar aan de andere kant gaf hij me gewoon een compliment en was hij verder ook helemaal niet vervelend, opdringerig of onbeschoft. Eerder vriendelijk. Mijn eigen wantrouwen was eigenlijk een stuk onaangenamer dan zijn opmerking.

Ik wil mijn bijdrage van vandaag dan ook afsluiten met excuses. Centraal Station jongen van donderdag 21 december 2006: “Sorry!!!”

En met de vraag: Als jij ergens op je lijf een derde oog kon hebben, waar zou je die dan willen hebben?