Er is daadwerkelijk niks vervelender dan het misplaatste zelfmedelijden van de blanke medemens. De verongelijktheid over het verlies van cultuur, religie, normen, waarden, taal, land en macht doet pathetisch aan.
Het grenzeloze geweeklaag over tsunami’s der ongewensten en het continue gekonkel om niet-blanke medemensen de deur te wijzen, of überhaupt buiten die deur te houden is niet om aan te horen en te zien. Maar erger dan dit alles is het collectieve geheugenverlies en de niet aflatende arrogantie van deze bleekneus.
Want wat al deze klaagzangers van het koor zonder einde wel heel gemakkelijk vergeten, is dat de gastarbeiders, migranten, allochtonen, medelanders, biculturelen, multiculmannen en vrouwen die hier zijn, hier niet zomaar zijn. De exploraties van een stel uitgerangeerde Europeanen in Amerika, een stel criminele Europeanen in Azië en een stel ronduit asociale Europeanen in Afrika hebben de solide banden gelegd tussen de gebieden overzee die nu goedkope arbeid bieden aan fort Europa.
400 jaar lang koloniseerden de onhygiënische types uit deze streken warmere en mooiere streken en namen er alles mee wat los en vast zat. 400 jaar lang deden ze hun uiterste best om de cultuur, taal, religie, waarden én normen van de originele bewoners van hele continenten uit te roeien en in te wisselen voor die van henzelf. 400 jaar lang brachten zij slavernij, moord en doodslag, uitbuiting, gedwongen bekeringen en intolerantie zonder weerga. Zij brachten ook voorspoed dit Eurotrash. Maar dan wel alleen voor zichzelf.
Pas halverwege de vorige eeuw zette het dekolonisatieproces goed in. Na zo’n 400 jaar kregen langzamerhand steeds meer landen de macht terug over hun eigen grondgebied. Ingegeven door het drama van de tweede wereldoorlog bedachten Europe’s finest dat volkeren het recht hadden op zelfbeschikking. Nederland was daar niet direct enthousiast over. Maar grote, sterke en vaak wat domme neef Amerika zette het kikkergebied zodanig onder druk dat dekolonisatie wel moest volgen. En vele landen kregen eindelijk hun vrijheid terug. Na 400 jaar.
Het Eurovolk liet een ravage achter. Cultureel, politiek, financieel, religieus en bestuurlijk.
Nu heeft het uitverkoren volk uit het westen besloten dat koloniseren onbeschaafd is. En dat als je ergens te gast bent, dat je dan toch op z’n minst moet weten hoe alles in het nieuwe land in elkaar zit en hoe je je daar zo snel mogelijk aan kan aanpassen. Mensen die de rommel van 400 jaar westerse kolonisatie ontvluchten mogen als ze geluk hebben hier wonen, maar dan wel alleen als ze zich schikken naar de Westerse cultuur, normen en waarden.
Slim. Eerst profiteren van de baten van onbeschaafdheid om wanneer de rollen zich keren jezelf opeens beschaafd te verklaren en dat als vrijbrief te gebruiken om dezelfde kolonisatie van de geest hier op het Europese land nog eens dunnetjes over te doen.
Slim. Jezelf niet verantwoordelijk te verklaren voor die 400 jaar. Het waren je voorouders. Slim, maar onwaar. De schuld ligt inderdaad niet bij de klagende blanke medemens. Maar de verdeling van macht, middelen en rijkdom is een direct resultaat van wat zich in die 400 jaar heeft afgespeeld. Zolang de klager profiteert van het voorgaande, kan hij de verantwoordelijkheid voor de gevolgen niet zomaar naast zich neerleggen.
De klaagzang van de autochtoon roept weinig medelijden op. Eerder irritatie. What goes around, comes around. Of voor de taalpuristen; je oogst wat je zaait. Wees blij dat het land überhaupt nog vruchtbaar is. En je nog een cultuur hebt om te verliezen. In die 400 jaar zijn er velen veel minder gelukkig geweest. De geschiedenis herhaalt zich, alleen ligt El Dorado nu in het fort dat Europa heet.
Pingback: Anonymous
Pingback: How to pick up women
Pingback: Paris Hilton Sex Tape Video - Paris Hilton Exposed