Quest for gourmet
Published by Xaviera January 8th, 2008 in Just me.
Vorige maand heb ik me vol enthousiasme opgegeven voor een abbonement op de Quest. Heerlijk blad die Quest. Sinds mijn studie journalistiek - daarvoor ook al, maar daarna nog meer - koop ik wekelijks een grenzeloze lading tijdschriften. Van fout tot moeilijk. Denk: Nieuwe Revu, HP/De Tijd (omdat je moet weten wat de vijand denkt), Scientific American, Times magazine, Zij, de Viva en dus ook de Quest. Ja, het kost me bakken vol met geld. Maar liever per week/maand beslissen waar wat leuks instaat, dan zo’n vodje elke week in de bus krijgen en hopen dat het te verteren is.
Maar vorige maand ging ik dan toch overstag. They made me an offer I couldn’t refuse. bij een abbo op de Quest een gourmetset van Jan des Bouvries cadeau. Een gourmetset mensen. Lees dat maar goed, want het is niet niks.
Nu geef ik toe dat ik een gourmettrauma heb. Oftewel, een hekel aan gourmetten. De eerste keer dat ik door die hel heen moest was zo rond mijn 18e bij mijn eerste (Hollandse) vriendje. Wij waren uitgenodigd voor het eten, maar toen ik daar kwam bleek dat mama-eerstevriendje helemaal niet had gekookt. Sterker nog, mama-eerstevriendje verwachtte van mij dat ik zou koken. En niet in een gewone pan, maar in een of ander mini-pannetje. Kleine stukjes vlees, die pas klaar waren ter consumptie nadat ik ze zelf bruin had gebakken. Met wat uberkruid zoals witte peper en zout. Ik was verbijsterd. Wie nodigt nou mensen uit, om ze vervolgens zelf te laten koken?
Maar intussen - en na veel lessen integratie - heb ik zelf het gourmetten leren appreciëren. Nog steeds niet wanneer iemand me uitnodigt voor een diner overigens. jij nodigt me uit. Jij kookt! Maar gewoon thuis, aan tafel, met je eigen huisgenoten - oftewel aanstaande dingesgedoe- dat heeft wel wat. Een soort poppenhuis spelen. Kleine pannetjes, kleine stukjes vlees, kleine pannenkoekjes. Het is grenzeloos schattig. Denk ik hoor. Want sinds die eerste vriend, heb ik niet meer ge-gourmet. Maar ik stel me zo voor dat ik het echt heel leuk ga vinden.
Toen ik mijn abbo aanvraag voor de Quest op de bus deed was ik dan ook superenthousiast. Ik wist dat het even zou duren voor ik het setje binnen zou krijgen, maar geduld is een schone zaak. Je kunt je mijn teleurstelling vast voorstellen, toen ik afgelopen week een kort briefje van de Quest kreeg: “Dank voor je aanvraag. De sets zijn op. Je kunt nu een maserati krijgen met echte koplampen (maar wel kleiner dan mijn kat) of een fondueset. Godverrrrrrrr. Fondueset?? Are you kiddin’ me?Â
Ten eerste lust ik geen kaas!
Ten tweede is er niks poppenhuis aan een bak met gesmolten kaas.
De Quest kan het vergeten. Geen gourmetset, geen abbo. Zo zit het leven gewoon in elkaar. Met al die zinloze onderzoekjes die in de Quest staan, is dat een klein feitje dat ze over het hoofd hebben gezien. Ik zal ze leren!
: 
- BB met R, dat is bruine bonen met rijst
- Drie dagen
- Cuba - Geld
- Dood en leven
- The Wickerman
- Too hot!
- Kap nah
- Nog één maand
104 views
Ik weet: het slaat nergens op. Ik las je oproep bij Jenni, en vroeger, toen ik nog heel jong was, stond deze manier van opvouwen op de verpakking van de hoeslakens, want die kwamen toen net in de handel!
@Jet: Ik heb maar 1 keer gefondued (?) - von dhet echt niks
@Amiek: well, to each his own zeg ik maar
@Arucamba: Moeje horen wie het zegt hey!!
@Laurent: Geen idee hoe het moet - vind het nu al niks aan
@Redstar: thanks!
Maareh, voort wat, hoort wat?