Partij van de peuken
Published by Xaviera June 7th, 2008 in Just me.
Het is bijna 1 juli. 1 juli, de dag dat mijn leven zonder stappen, borrelen en buitenshuis feesten van start gaat. Niet omdat ik zwangerd ben en ook al niet eens omdat ik pas getrouwd ben. Zelfs niet omdat ik per 1 juli opeens saai of oud ben (per 12 juli ben ik dat laatste wel). 1 juli gaat het achterlijke horeca rookverbod in.
Belachelijk wat mij betreft. Niet zozeer dat er tenten zijn waar niet mag worden gerookt. Wel dat er geen tenten meer zijn waar het wel mag. Niks keuze, gewoon niet. Gek is dat, voor iets wat je nog wel in de winkel mag kopen. Waar je nog wel scheuten belasting over mag betalen. Maar het consumeren ervan…nee, dat mag niet.
Waar ik me vooral aan stoor, is het lage democratische gehalte van het geheel. In 2006 kreeg ons aller Geert Wilders 5,9% van alle stemmen. Algemene consensus onder de idioten die voor hem stemden, maar ook onder een groot aantal van de idioten die contra hem stemden, was dat hem- door het aantal stemmen dat hij had gehad - geen strobreed in de weg mocht worden gelegd. We moesten hem serieus nemen, want er hadden zo onwijs veel mensen voor hem gekozen, die mochten we absoluut niet diskwalificeren. Nee, dat zou ondemocratisch zijn.
In Nederland rookt zo’n 30% van de bevolking. Niet van de stemmers, niet van de kiesgerechtigden, maar 30% van de bevolking van boven de 12 jaar. Hoewel dit dus een democratisch relevante groep is, worden de rechten van deze groep met voeten getreden. Als je op je werk nog een rookplek hebt, ben je meestal gedwongen om die te delen met zo’n 800 andere mensen. Als je op je werk naar buiten kan, ben je meestal gedwongen de hoek om te gaan. En als je zo dom bent geweest een relatie te beginnen met een niet-roker of erger nog - een ex-roker - loop je de kans dat hetzelfde regime bij thuiskomst ook geldt.
Maar goed, die 30% wint het ruimschoots van de 600 000 mensen die op Rite hebben gestemd en de 5,9% die op Greetje heeft gestemd. Als wij die idioten serieus moeten nemen en niet mogen diskwalificeren. Dan lijkt het mij dat rokers - waaronder toch grote denkers zaten - op z’n minst dezelfde behandeling moeten krijgen. Tijd voor de partij van de peuken.
: 
- VERBODEN
- “Het gaat erom dat mensen het je gunnen.”
- De lelijke kant van de democratie
- The time has come…
- The day after
- Zondag zonder abortus
- Pastors de ere-allochtoon
- Dat werk van tegenwoordig
325 views
Het juridisch moeilijke punt van de horeca is dat werkplekken rookvrij moeten zijn, en daar kan ik me dan weer wel in vinden.
Dat rokers dan niet eens buiten onder het afdak mogen staan vind ik weer belachelijk, evenals het rookverbod op stationsperrons, tenzij je bij zo’n paal staat.
Maar ja, als ze in de VS iets debiels verzinnen zijn ze er hier meestal als de kippen bij om het na te volgen.
Onbeschoften blijf je overal houden..
Zij hebben er niet om gevraagd uitgesloten te worden van dergelijke gelegenheden door 30% die zich niet wil aanpassen…
Ikzelf krijg het niet benauwd, maar heb me regelmatig wezenloos geergerd aan mensen die in een stampvolle concertzaal midden tussen het publiek de ene na de andere sigaret opsteken.
Leve het rookverbod!
Mij stoort de verongelijktheid van rokers over dit verbod, terwijl ze al jarenlang cafe- en clubbezoek onmogelijk maken voor hele groepen die simpelweg lucht tekort te komen - heel letterlijk - als er stevig gerookt wordt. Jij hebt die sigaret niet nodig om in leven te blijven, hij de lucht wel. Het gaat niet om mensen die roken vervelend vinden - zoals ik - maar om mensen die er echt niet tegen kunnen. Waarom hebben zij minder rechten dan rokers?
Ik zeg niet dat roken nergens mag worden verboden. Ik vind alleen dat er óók plaatsen moeten zijn waar je wel kunt roken. Dat betekent dus dat er clubs zijn waar wél mag worden gerookt en clubs waar niet. Niet-rokers, mensen met een teer gestel, mensen met luchtwegaandoeningen en alle andere mensen die graag uit de rook blijven, kunnen dan prima in die clubs zonder rook. Andere mensen naar die met rook. je zou zelfs kunnen verzinnen dat per stad/dorp een bepaald percentage rook-vrij moet zijn en met vergunningen hiervoor werken. Zodat er altijd veel meer niet-rokers plekken zijn dan wél rokers plekken.
Het helemaal verbieden vind ik nog steeds - heb nog geen goed argument gehoord voor die drastische maatregel voor een legaal verkrijgbaar middel - overdreven en weinig democratisch.
Wat is het probleem om zo nu en dan even naar buiten te wandelen en daar een peuk op te steken? Daarna wandel je weer naar binnen en klets je gezellig verder.
Het argument voor deze maatregel is er een van arbeidsomstandigheden - het passief meeroken van personeel. Wat mij betreft had dit veel eerder moeten worden ingevoerd, maar dan om niet een deel bij voorbaat uit te sluiten. De vergelijking met alcohol gaat volslagen mank. In de kroeg loop je geen gezondheidsschade op door het drinken van anderen - behalve in zeer uitzonderlijke gevallen.
Jij kunt nog steeds in die clubs komen, ook als je er niet *binnen* mag roken. Kijk, als vrienden van me willen roken en we kunnen buiten gaan zitten, vind ik dat helemaal prima. Als ze zo nu en dan naar buiten wandelen om een peuk op te steken ook. Maar wanneer ze naar een rokersclub willen terwijl een ander daardoor niet meekan kunnen ze de hoogste boom in.
Je doet alsof roken een recht is dat je wordt ontnomen. Terwijl nu eindelijk de situatie normaal is: je mag niet roken, tenzij je anderen daarmee niet feitelijk de toegang tot hetzelfde etablissement ontzegt.
Wat is er overigens niet democratisch aan? Dat een minderheid van de bevolking - rokers - feitelijk bepaalt dat anderen - mensen met stevige luchtwegproblemen - niet in alerlei clubs mogen komen is heel wat ondemocratischer.
In je huiskamer mag je roken, in de buitenlucht mag je roken, in clubs en kroegen alleen wanneer daar extra maatregelen genomen zijn. Terecht.
Naar schatting is 25 Ã 30% van de verkeersdoden in Nederland het gevolg van alcohol, al dan niet in combinatie met drugs. Daarvan heeft globaal 50% alleen alcohol, 25% alleen drugs en 25% een combinatie van alcohol en drugs gebruikt (Wegman en Aarts, 2005).
81% van de alcoholslachtoffers in de periode 2000 tot en met 2003 zijn jonge mannen. Veel van hen zijn 18 tot en met 24 jaar, terwijl deze groep slechts 4% van de Nederlandse bevolking vormt.
De meeste slachtoffers van alcoholongevallen zijn inzittenden van personen- en bestelauto’s: 65% in de jaren 2000 tot en met 2003. Ter vergelijking: van de slachtoffers van ongevallen waarbij géén alcoholgebruik is geregistreerd, maakten inzittenden van personen- en bestelauto’s in diezelfde periode 45% uit.
Driekwart van de alcoholongelukken vinden plaats in de weekenden en tijdens doordeweekse nachten.
Vooral in horecagelegenheden wordt alcohol gedronken voordat men in de auto stapt.
In 2001 werden 72 verkeersdoden geregistreerd bij wie alcoholgebruik in het spel was. Dit is minder dan in voorgaande jaren (103 in 1997). Het werkelijke aantal alcoholdoden in het verkeer wordt geschat op 200 Ã 250.
Het totale aantal ernstige gewonden en overledenen door alcohol in het verkeer op wordt op 3000 Ã 3500 per jaar geschat.
Mij gaat het erom dat je mensen buitensluit van clubs omdat ze er door hun gezondheid niet naartoe *kunnen* - ik heb het niet over mensen zoals ik, die gewoon een hekel hebben aan rokerige hokken.
Maar wat is nou het grote probleem om zo nu en dan even vijf minuten buiten een peuk op te steken? Ik blijf het merkwaardig vinden dat je zo verontwaardigd bent dat je niet mag roken en dat je het tegelijkertijd normaal vindt dat door jouw gedrag anderen niet eens in die kroeg, schouwburg of popzaal kunnen komen.
Overigens is er nog steeds een mogelijkheid om er onderuit te komen: maak er een besloten vereniging van, zoals Paradiso dat al jaren is. Bij een concert koop je ook nog een lidmaatschap voor een maand. Dat het in vrij toegankelijke gelegenheden niet mag blijf ik een goede zaak vinden.
Zo staan er bij stampvolle concertzalen altijd nog mensen bijna vooraan in de drukte te roken. Als niet-roker krijg je als dank de rook nog in je gezicht geblazen. Het is door zulke types dat er geen prettige oplossing ergens in het midden gevonden kan worden. Als ik dan moet kiezen tussen een volledig rookverbod voor mensen die hun sigaret best even kunnen missen en een cafeverbod voor mensen die hun lucht niet kunnen missen kies ik voor het eerste.
Daarbij hou ik altijd rekening met mensen om me heen die er last van hebben.