Niet vanzelf
Published by Xaviera September 6th, 2008 in Just me.Sinds vandaag heb ik (last van) coaching. Ik heb er zelf om gevraagd, dus klagen is verboden. En naar alle waarschijnlijkheid is het een retegoed idee. Ik heb - zoals ik hier al vaker heb geklaagd - erg veel last van duizeligheid. Dat begon een jaar geleden en is de laatste maanden de dagelijkse stand van zaken in mijn hoofd. Duizeligheid is trouwens niet helemaal het juiste woord. Het is meer een combi van watten in mijn hoofd en geen vloer onder mijn voeten. Tot voor kort lukte het me -met veel moeite en met nog meer mezelf-moed-inspreken - om de dagen door te komen. Maar de vermoeidheid - want het kost nogal wat energie - begint me nu parten te spelen. Vandaar coaching dus.Want dat het iets met mijn werk te maken heeft staat vast. Zal je er verder niet mee vervelen, daar moet je me maar op vertrouwen.
Vandaag zat ik dus voor het eerst bij cognitief psycholoog slash coach Y. gezellig bij haar thuis, te praten over mijn werk en waarom ik er duizelig van word. Als cognitieve psychologe ging het allgauw over mijn cognities. Een daarvan is dat ik van mening ben dat weinig (lees geen) mensen zomaar van zichzelf erg leuk zijn. Leuk zijn, een “goed” mens zijn is een kwestie van werk. En hoewel ik goed tussen aanhalingstekens zet, denk ik dat er best wat universeels te zeggen is over goed en slecht. Niet veel, allen de grote dingen. Anyways, volgens mij is leuk zijn of en goed mens zijn een kwestie van keuzes, principes en doorzettingsvermogen. Volgens coach slash zijn mensen goed zoals ze zijn en moet ik maar eens goed naar mijn cognitie kijken.
Ik zal je eerlijk zeggen als ik coach slash in een andere situaties tegen het lijf was gelopen, had ik een stevige discussie met haar gevoerd over die natuurlijke staat van goedheid. Ik kan het er niet meer mee oneens zijn dan ik nu al ben. Zoals het er nu voorstaat laat ik die discussie voor wat het is. Coach slash is net iets te duur voor willekeurige discussies.
Maar ik ben benieuwd. Wat vind jij:
Zijn er universele waarden of is alles relatief?
Zijn mensen van nature goed of juist niet?
Wat is volgens jou een principe?
186 views











Het hangt ook af van omstandigheden. mensen die in normale omstandigheden een alleszins behoorlijk leven leiden en vriendelijk zijn voor hun medemens, kunnen in extremere situaties omslaan terwijl anderen dat niet doen.
Maar denk eens na: waarom zou doden voor materieel gewin als slecht worden gezien? Wat is jouw argument tegen doden voor materieel gewin? Geef een reden waarom doden voor materieel gewin niet moet gebeuren.
Mijn vraag - als het gaat om universele waarden - is overigens ook niet of het wel of niet gebeurt en/of het wel of niet Moet gebeuren. Mijn vraag is meer: is dat en universele waarde. Dus: vinden mensen het door alle culturen heen “slecht”?
Dus verreweg de meeste mensen zullen een zeer sterke neiging hebben kinderen te beschermen. Een diersoort die die neiging niet heeft zal slechts kort bestaan.
Zal ik eindelijk ook eens een berichtje ingeven bij dit soort levensvragen: ja de mens is van nature goed. Noem het Rousseau-ish, I don’t give a damn. Kijk in oogjes die voor de eerste keer open gaan en zie hoeveel rottigheid die oogjes te verwerken krijgen. Het kan niet anders en het is mijn grote overtuiging: ja, er zijn universele waarden, ja we zijn in onze oorsprong goed en we worden slecht in onze ontwikkeling (en door degenen die we daarbij treffen) en een principe is een persoonlijk vast of minder vast uitgangspunt.
Groet,
Ray
in coach slash taal gaat het ‘goed’ zijn overigens niet zo filosofisch diep (denk ik). Coaches hebben eigenlijk vrijwel altijd de slogan ‘je bent goed zoals je nu bent’, omdat veel mensen enkel hun eigen negatieve aspecten zien.
Vanuit een positieve houding kun je jezelf het beste verbeteren, je bent dus goed zoals je nu bent en dat kan alleen nog maar beter worden.
Kabbala-coach, wordt het dan niet zweverig??
laat ik het zo zeggen. Ik denk dat mensen van nature niks in het bijzonder zijn. Maar dat mensen in elk geval redelijk lui zijn. Omdat goed doen, meer moeite kost dan slecht doen (op de korte termijn) of niks doen minder moeite kost dan iets doen - neigen mensen naar het kiezen voor de gemakkelijkste en vaak meest onaangename weg.
Dat is het even heeeel kort door de bocht.
Maar even los daarvan. Kan je misschien wat van die universele waarden noemen?
Komen we gelijk bij die waarden. Moeilijk om de waarden universeel te benoemen, ik ken slechts ons eigen beschavinkje en heb een beperkte blik op de 1001 andere (ik ben God niet), maar goed: erkenning en waardering zijn volgens mij zulke universele waarden. Erkenning als wezen en waardering als persoon of karakter, terwijl ik me besef dat het ook behoeften zijn en we zo misschien een academische definitiediscussie voeren. Maar liggen die beide niet bij elkaar?