Groeiend afgrijzen

Posted by Xaviera | Published on November 22, 2008

Met groeiend afgrijzen volg ik het dagelijkse nieuws tegenwoordig. Was het eerst die domme Verdonk die me zorgen baarde of die grenzeloos racistische Wilders. Deze dagen zijn het de Gristenen die ervoor zorgen dat ik ‘s avonds net niet lekker in mijn bedje lig. Het CDA , de Gristenunie en nog meer van dat soort behoudende, symboolpolitiek bedrijvende gekken maken deze dagen de dienst uit in Nederland en dat komt ons niet ten goede.

Sinds 2001 en het gemeengoed worden van racisme in de lage landen heb ik wel vaker overwogen om een ander land het mijne te maken. Maar goed, geboren en getogen alhier, houd ik toch wel erg van mijn stadje Utrecht. Daarbij deden we het zo goed met ons gedoogbeleid, euthanasie wetgeving, regels omtrent abortus, testen van pillen op party’s etc. etc. Geen Amerikaanse hypocrisie, maar Nederlands pragmatisme.

Dat is inmiddels wel veranderd. Seks verdwijnt langzaam maar zeker uit de hoofdstad, de coffeeshops uit het Nederlandse straatbeeld en de Christenunie vraagt zich af of vrouwen die abortus plegen nadat ze te horen krijgen dat hun kind een open ruggetje of waterhoofd heeft wel voldoende zijn gewezen op de mogelijkheden (gristentaal voor – heeft iemand wel geprobeerd ze van die abortus af te houden of verteld dat de hemelpoort nu voor ze gesloten blijft?).

hypocrisie op regeringsniveau is gevaarlijk. Ik noem het hypocrisie omdat ondanks de – ongetwijfeld – goede bedoelingen dit soort plannen gevaarlijk zijn. Het verbieden van wiet en paddo’s doet de vraag naar wiet en paddo’s niet opeens verdwijnen. Seks alleen binnen de context van het huwelijk plaatsen, houdt jongeren niet tegen om niet eerder al eens wat uit te proberen. Euthanasie steeds moeilijker maken, abortussen onmogelijk etc. etc. zorgt er niet voor dat mensen niet meer dood willen en zelfmoord plegen, of dat meisjes die in de problemen zijn geraakt niet van hun kind afwillen.

Verbieden in plaats van zorgvuldig reguleren en gedegen informeren leidt tot levensgevaarlijke situaties. Drugs die relatief gezien weinig negatieve invloed hebben (of in elk geval niet slechter zijn dan alcohol) worden door een verbod weer omgeven door spanning en mystiek, net zo onbespreekbaar als voorheen en in de beeldvorming gelijkgesteld aan veel gevaarlijkere drugs. Nederland heeft relatief weinig harddrugs verslaafden. Laten we dat zo houden. Abortussen mogen straks weer met de kleerhanger. Mensen moeten lijden wanneer ze ongeneeselijk ziek zijn, zo heeft God het gewoon gewild. Wat zo’n mens wil met zijn of haar eigen lijf boeit een stuk minder.

Je eigen principes opleggen aan anderen, ten koste van die anderen, met risico’s voor die anderen is niet oké. Vind ik zelfs crimineel. Maar wat me nog het meest verbaast is dat we het allemaal maar laten gebeuren. Moet ik nou echt weer wachten tot de volgende jaren ’60 golf voordat deze jaren ’50 golf weer tot een einde komt? We leren toch soms wel van onze eigen geschiedenis. Zeker als die geschiedenis nog zo dichtbij is.