TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Picture this: Hilversum Noord, july 2006. Ik stap de trein in en ga in de STIKHETE coupe zitten. Het raampje boven mijn hoofd zit dicht. Het […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Single zijn is leuk, Single zijn is leuk, single zijn is leuk Zittend in hét café voor de Utrechtse intellectueel: ‘t Hoogt, is het deze mantra […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email In een relatie is een aantal dingen belangrijk: communicatie, eerlijkheid, doorzettingsvermogen, humor en twee neuzen die ongeveer dezelfde kant op staan. Maar daarnaast is er een […]
Het leven op Aruba is soms net even iets anders dan het leven in Nederland. En dan heb ik het in dit geval niet over de prachtige witte stranden (die […]
Jemig wat sneu
Ik ben niet eens meer echt teleurgesteld zoals ik eens was over het land waar ik ben geboren en getogen. Ik ben ook zelfs de schaamte voorbij. Ik moet er – echt – bijna om lachen. Als het niet zo sneu was, dan zou dit reden zijn voor de slappe lach. Een grote groep volwassen mensen, waarvan men stelt dat een deel überhaupt is opgeleid (meer geld naar het onderwijs aub) kiest voor een vent die duidelijk elke keer weer verbaasd is over het feit dat hij kan praten. Die geen speeches schrijft, maar een woordenlijst heeft met woorden als cordon sanitair, triest en schandalig die hij uit z’n hoofd heeft geleerd en op willekeurige momenten zijn mond doet verlaten.
Boring.
Ik heb ooit geleerd van mijn ouders dat iedereen – gegeven dezelfde kansen – hetzelfde kan bereiken. Dat dit niet het geval is bewijst die stroom wilders aanhangers. Een land als Nederland – het 9e rijkste land ter wereld – zit vol met ontevreden mensen. Mensen met alle kansen, die toch als enige kans zien verongelijkt te zijn over alles wat ze niet hebben. Zonder overigens zelf verantwoordelijkheid te nemen om dat zelf te bereiken.
Sneu.
Nog even lachen. En dan bedenken wat ik precies ga doen als die dommigheid aan het regeren slaat.
Ook leuk: