Gekapst …gekaspt…geskap…

November 17 5 Comments Category: Just me, Other places

De slappe lach is een raar ding. Zo’n ding dat zich niet laat verklaren. Zo zat ik laatst op een verjaardagsfeestje en bedacht ik samen met mijn buurman van dat moment dat de hond er wel erg geinig uit zou zien als hij op de bank, met zijn pootjes parmantig over elkaar en een bril op een boekje zou lezen. Vraag me niet hoe we erop kwamen en waarom het zó leuk was dat een kwartier lang de tranen over mijn wangen bleven stromen.

Nee…niet vragen dus.

Maar, waarschijnlijk is het ongeveer dezelfde reden als waarom dit filmpje van Kabouter Wesley zo leuk is. Elke keer dat ik het zie krijg ik zo hard de slappe lach dat het bijna ongezond is. Laat even weten of het effect uniek is voor mij…

Similar Posts:

Popularity: 2% [?]


655 views

1 Tweet

5 Responses

Write a comment
  1. hij is goed! :D Tranen willen niet komen, maar ik moet wel héél erg lachen om die gefrustreerde dolfijn :D

    Tina 17 November 2009 at 1:38 am Permalink
  2. Jawel, hij’s leuk! Maar echt heel hard lachen (en bij herhaling) moet ik om Extra Neushoorn (http://www.youtube.com/watch?v=WXVwV0GKNgk).

    Mag ik een cola?

    ;-)

    Araglin 17 November 2009 at 1:45 am Permalink
  3. Dat van die hond, dat kan ik mij dus wel voorstellen dat je daar de slappe lach van krijgt. Het is mij eens tijdens een les Duits gebeurd, waarbij ik mij de betreffende leraar, een dikke pater, op een glijbaan voorstelde. Ik zat helemaal vooraan, met de tranen in mijn ogen van het lachen.

    Laurent 17 November 2009 at 6:59 pm Permalink
  4. Heerlijk is dat he?!!! Ik ben gék op de slappe lach! :)

    Xaviera 22 November 2009 at 8:46 pm Permalink

Write a Comment

Commenter Gravatar

Additional comments powered by BackType