Ondersteboven…een beetje verloren – in a good way

Vannacht hoorde ik dat mijn oma was overleden. Vanmorgen schreef ik over dat mijn oma was overleden. Nog net voor de middag deden mijn zusje en ik een loting, wie de laatste betaalbare ticket naar Aruba ging boeken. Omdat ik net afgelopen maandag terug ben gevlogen naar Nederland en mijn familie dus net nog heb gezien, besloten we dat het mijn zusje moest zijn. Ik legde me erbij neer – het was mijn eigen beslissing hoor – dat ik gewoon veel zou moeten bellen. Maar een beetje naar voelde het wel.

En toen gebeurde er iets. Ik weet nog niet precies wat. Behalve dat een aantal van de mensen die samen met mij Content Collective draaien (waarmee we 10 magazines publiceren) bij elkaar zijn gekomen digitaal en besloten hebben om te helpen. Van Jan begreep ik dat ze daar de hele dag mee bezig zijn geweest. En met als resultaat dat ik morgenmiddag naar Aruba en naar mijn familie vertrek, de begrafenis mee kan maken en zondag weer terugvlieg.

Ik ben ondersteboven. Compleet. En sprakeloos. Nog completer.

Ik wil jullie – al weet ik nu nog niet precies wie er allemaal bij  betrokken waren – onwijs bedanken. Echt onwijs. Het spijt me dat ik nu even niet telefoon-fahig ben, want los van dat de dood van mijn oma me van mijn apropos heeft gebracht, hebben jullie met jullie eindeloos lieve actie me echt even intern door elkaar geschud.

Dus ik bedank jullie via deze weg, de weg die samen ook een beetje delen: een blog.

Dat is bij lange na niet genoeg dank hoor. Maar je moet ergens beginnen. En ik moet nu opeens heel snel in gaan pakken. Ik heb de afgelopen 24 uur, 2 uurtjes geslapen – en ik pakte net bijna 1 van mijn katten in.

Dank jullie dat je het mogelijk hebt gemaakt voor mij om afscheid te kunnen nemen, samen met mijn ouders en zusje en mijn 12 ooms en tantes en nichtjes en neefjes (waarvan ik echt niet meer weet hoeveel ik er heb).

Dank.

p.s.: voor wie niet begrijpt wat we bij Content Collective doen en hoe waardevol dat is. Je zal het nooit begrijpen. Wat een lifesavers bij elkaar!

Digitale kletskous, gezellige borrelaar, webgek en -werker, kattenvrouwtje. Lees, speel wat piano, zing wat, maak wat internetdingen. Hekel aan valse wijven, maar nog meer aan valse kerels.

12 comments

  1. Ik weet ook niet goed wat ik moet zeggen, behalve: héél erg bedankt allemaal! En in het bijzonder Fleur en Angelique (met het risico dat ik nu iemand vreselijk tekort doe, maar ik houd ook van jou 😉

  2. Lieve schatten (ja ook je mannetje) Wij (alle CoCo’s) hebben dit met heel veel liefde gedaan. Want wij vinden dat jij in alle tijden (blije en verdrietige) bij je familie mag en hoort te zijn. Ook dit is de kracht van het content collective. En voor wie het niet begrijpt,zoals je zelf al zegt niet kan voelen wat wij voelen die zal het nooit begrijpen. Want hoe bijzonder ook -want dat is CoCo en dat ben jij, dat ben ik, dat zijn wij- ergens vinden wij dit ook weer zo normaal of zo. Sterkte meid

  3. Wat een geweldige actie in zulke moeilijke tijden. gecondoleerd en sterkte, goed te lezen dat je geweldige mensen om je heen hebt.

Leave a Reply to Natalie Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *