Je denkt iemand te kennen. Jarenlang trek je samen op. Als het zo uitkomt slaap je in hetzelfde bed. Je zorgt voor elkaar. Jij met eten, hij met warmte. Het is een relatie waar menigeen jaloers op zou zijn. En na al die tijd en alles wat je samen deelt, denk je iemand dus te kennen.
Vrijdag 6 augustus. Noteer het maar in je kalender. Vrijdag 6 augustus 2010, de dag dat ik de jeugd van tegenwoordig opgaf. Al kan het ook best de dag zijn waarop ik officieel volwassen werd.
Je staat niet in contact met je gevoel. Het zal je maar gezegd worden. Zoals het mij vandaag werd verteld. Je staat niet in contact met je gevoel. Soms zeggen mensen iets tegen je en blijft dat hangen. Niet altijd omdat het waardevol is overigens.
Toen ik ooit psychologie studeerde, leerde ik natuurlijk over de klassieke conditionering van de kwijlende hond van Pavlov. Interessant enzo hoor. Maar véél interessanter dan de viervoeter van Pavlov vond ik altijd de vliegende ratten (aka duiven) van Skinner.
