Nu vraag ik je…
Vrijdag 6 augustus. Noteer het maar in je kalender. Vrijdag 6 augustus 2010, de dag dat ik de jeugd van tegenwoordig opgaf. Al kan het ook best de dag zijn waarop ik officieel volwassen werd.
Vrijdag 6 augustus. Noteer het maar in je kalender. Vrijdag 6 augustus 2010, de dag dat ik de jeugd van tegenwoordig opgaf. Al kan het ook best de dag zijn waarop ik officieel volwassen werd.
Het zou de Efteling worden. Mijn zusje had speciaal een dag vrijgenomen zodat we samen eindeloos in rijen konden wachten, ons konden ergeren aan de voordringende aso’s en gillend én ondersteboven op de foto konden in de Python. Het zou de Efteling worden, maar het werd kamp Westerbork.
Televisiekijken doe ik tegenwoordig steeds minder. Het feit dat ik steeds maar moet afwachten wat men voor mij bedacht heeft dat ik mag kijken en wanneer ik het mag kijken irriteert me. Áls ik televisie kijk, dan zap ik het liefst naar de slechtste rotzooi die een mens kan bedenken.
Ik was het bijna vergeten. De orde van de dag was er opeens weer. En mijn werk en de verschillende kuilen met reptielen die daar soms de kop op steken namen mijn aandacht in beslag.