Oma’s zijn leuke mensen. Maar oma’s kunnen bij vlagen ook meesterlijk leugenaars zijn. Mijn oma kon er ook wat van. Het was natuurlijk nooit slecht bedoeld. Ik bedoel, oma’s zijn niet in staat tot slechte daden. Maar zo af en toe…..pffffff.

Zo gooide mijn oma nog wel eens een servetje ofzo zomaar op straat (zou ik daarom lid zijn geworden van GroenLinks?). Dat deed ze dan heel sneaky. Ik was een jaar of 7 en zei dan: “oma, dat moet je in de vuilnisbak gooien.” Maar mijn oma bleef dan beweren dat het servetje niet van haar was. Als zevenjarige ging ik dan algauw twijfelen. Iets anders waar mijn oma niet helemaal de waarheid over sprak was haar kunstgebit. Volgens haar had ze er geen. Maar ik kon me toch echt herinneren dat ik samen met haar naar die kunstgebitkerel ben geweest. Ok, het is me alleen maar bijgebleven omdat hij een flipperkast had waar ik al die tijd op heb gespeeld, maar dat maakt het niet minder waar. En ok, ik heb jarenlang gedacht dat het huis van mijn andere oma geen vloer had, maar wel een schommel midden in de woonkamer. Dat bleek later een droom, maar dat van dat kunstgebit was gewoon waar. Zo had mijn oma af en toe een hele andere kijk op de waarheid. Meestal was dat helemaal niet zo erg. Al haar andere fantastische eigenschappen maakte die kleine leugentjes goed. Maar soms ging dat mis.

Zo gingen mijn zus en haar vriend een keertje bij mijn oma eten. Oma had fried rice gemaakt. Gebakken rijst met ei, uitjes en nog so etwas. Heel lekker en makkelijk eten. Vooral als mijn oma het maakte. Nu is de vriend van mijn zusje allergisch voor garnalen. Persoonlijk vind ik garnalen echt disgusting en eet ze dus ook niet. Nu was mijn oma gewend dat ik over die garnalen zeurde. Die stopte ze namelijk ook in de fried rice. Dus toen mijn zusje aan haar vroeg of er garnalen in het eten zaten zei mijn oma rustig nee. Dat zei ze tegen mij ook altijd, want ze vond het gewoon gezeur dat ik ze niet lust.

Zus en vriendlief aten de Fried Rice dus en hingen nog even bij oma na het eten om daarna op huis aan te gaan. De volgende morgen riep mijn zusje me naar boven, of ik even wilde komen kijken. Ik herkende de vriend van mijn zusje bijna niet. Zijn lippen waren 8 keer zo dicht, zijn ogen nog maar spleetjes en hij was zo bleek als bleek maar zijn kan.

Ik heb natuurlijk heel meelevend naar hem gekeken. Maar toen ik weer in mijn eigen woning was heb ik toch wel even HEEL hard gelachen. Niet zozeer om hem, maar meer om die oma van mij die zich na het hele voorval echt mega-schuldig voelde. Oma die dacht: “oh hebben we weer zo’n zeurpiet. Neehee, geen garnalen”.

Na dit incident bleef ze tegen mij overigens stug volhouden dat ze geen garnaaltjes in het eten had gedaan terwijl ik dan wist dat het wel zo was. Tsja, oma’s leren de lessen niet meer. Gelijk hebben ze trouwens.

Fried Rice:

Kook rijst voor 2 personen (het liefste left over rijst) en laat het afkoelen.

Bak twee eitjes (zie hier hoe)
Rol de eieren op en snij ze in reepjes.

Snij een uitje
een tomaat
een prei
Selderij

Snij het allemaal klein en bak het in een heel klein beetje olie. Voeg de eierreepjes toe. Bak dit 2 minuutjes. Voeg aromatpoeder toe, paprikapoeder, een scheutje ketjap en wat zout.

Voeg nu de rijst toe en draai het vuur op de hoogste stand. Het is nu zaak om de rijst zo vaak mogelijk om te scheppen zodat het door de ketjap een lichtbruine kleur krijgt.

Als je van heet eten houdt, voeg dan ook wat sambal toe. Zelf doe ik 2 theelepels erbij, maar het hangt er van af wat je lekker vindt.

Ik eet dit als hoofdgerecht, maar voor sommige mensen is dit een bijgerecht. Je kan er bijvoorbeeld kip bij bakken en de fried rice gebruiken in plaats van gewoon witte rijst.

Smakelijk.