Gelukkig leven we in een multiculturele samenleving. Fijn is dat. Ook zeker als het op eten aankomt. En om dat te vieren presenteer ik hier (na de Surinaamse kroket) de Arubaanse-zonder-vleessoep-maar-rete-lekker-kroket:

500 gr rundergehakt
500 gr tarwemeel
1 struik selderij
2 blikjes volle melk (� 170 gr, Friesche Vlag)
Aromat
2 bouillonblokjes
3 eieren
paneermeel
2/3 pakje boter
5 grote uien
2-3 Madame Jeanetpepers (Hoe heter, hoe lekkerder!)

Maak de uien, de selderij (met blad en al) en de pepers in de keukenmachine fijn en voeg daarbij de maggi toe. Smelt de boter in een pan (laat hem niet bruin worden) en voeg daarna de gemalen groenten toe. Breng het geheel aan de kook en voeg dan de melk toe. Breng het opnieuw aan de kook en laat het op een laag pitje 10 minuten doorkoken. Doe het gehakt daarna bij de rest in de pan. Meng het meel er doorheen wanneer het vlees gaar is. Neem de pan van het vuur. Laat alles afkoelen.

Kluts de eieren en doe wat paneermeel op een plat bordje. Draai de kroketten (kleiner dan nederlandse en dunner) en draai ze door de eieren en paneermeel en bak ze daarna in frituurolie of -vet.

Klaar!

Smakelijk eten!

Enjoy

Nou op zo’n dag hoor je Surinaamse kroketjes in de vriezer te hebben liggen. Het vergt zoals je wel begrijpt een vooruitziende blik, want als je ze nog helemaal moet gaan maken dan is je zondag-plakdag ook meteen afgelopen. Maar als je die blik dan eenmaal hebt gehad, kan je er best een tijdje mee vooruit.

Nodig:

500 gram gehakt
1 ui
Aromat (1 eetlepel)
Sambal van de toko (géén Appie)
Nootmuskaat (1 theelepel)
Franse uiensoep in poedervorm
Boter
Bloem
Paneermeel
ei

Doe wat bakboter in een pan en laat het smelten (+/- 2 eetlepels). Doe er bloem bij en roer het zodat het een soort papje wordt. Doe er nu het gehakt en de ui bij en laat het gaar bakken. Gooi er intussen aromat, de uiensoep, nootmuskaat en een royale hoeveelheid Megahete sambal bij.

Haal het vlees wanneer het gaar is van het vuur en laat het afkoelen.

Kluts een ei en schenk het op een bordje. Doe de paneermeel op een ander bordje. Rol van het afgekoelde vlees kleine kroketjes. Niet te dik en niet te lang. Ongeveer even lang als je wijsvinger (tenzij die heel klein zijn) en even dik als 3 vingers (tenzij die heel dik zijn of veel te dun).

Doe wat zonnebloemolie in een pan en wacht tot het megaheet is. Nu kan je de kroketten erin frituren!

Als je die vooruitziende blik hebt en je wil ze bewaren dan doe je dat laatste natuurlijk niet, maar dan doe je de kroketten in de vriezer!

Fiadoe is een bewerkelijke taart en ze was altijd blij wanneer ik daarbij wilde helpen. Zij sneed dan de “roosjes” en ik mocht ze in het cakeblik schikken! Heerlijk vond ik dat! (Bovendien vertelde ze mij dan in de tussentijd allerlei verhalen van vroeger. Heel gezellig!)
Slimme eenvoud: wanneer we met de (familie)band uit gingen om te repeteren, dan gooide zij alle fiadoe-ingrediënten door elkaar en bakte ze daarvan handzame broodjes! Lèkkerrr!!!

Fiadoe (gevulde deegtaart)
Fiadoe ontbreekt nooit op een Surinaams feest!Ik moet je wel waarschuwen dat het een taart is voor mensen met veel geduld en zin in een lekkere taart! Maar ik beloof je: de moeite waard!

Nodig:
500 gr roomboter
500 gr bloem
175 gr suiker
50 gram fijne suiker (voor het deeg)
15 gr gist
kaneel
vanillesuiker
kwart liter melk
4 eieren
250 gr krenten (en/of rozijnen)
50 gr gemalen zoete amandelen
indien gewenst: sukade (niet iedereen houdt daarvan!) rum rond cakeblik

Voorbereiden:
Krenten en/of rozijnen wassen en (het liefst) een paar dagen in rum weken. Hiervoor kun je een oud (pindakaas)potje gebruiken.

Deeg:
Gist mengen met de melk en een lepel (fijne) suiker.
Eieren klutsen met 3 lepels suiker en vanillesuiker en dan mengen met de opgeloste gist.
2 Lepels boter toevoegen en alles goed doorroeren. Dan bloem toevoegen en kneden, zodat je een soepel en rolbaar deeg krijgt. Laat het deeg ongeveer 45 minuten rijzen in een kom afgedekt met een theedoek.

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Rol een dun stuk deeg, zodat de bodem van het cakeblik bedekt is en het deeg over de rand hangt. (Hoeft niet té royaal over te hangen; het is bedoeld om later naar binnen te rollen en een mooi afgewerkte rand te krijgen.) Beboter het deeg (je kunt het best de boter zacht maken door verhitting) en bestrooi het vervolgens met kaneel, suiker en wat van de gemalen amandelen. De rest van de amandelen heb je later weer nodig voor de vulling.
Rol een deel van de rest van het deeg dun uit; hier worden de “roosjes” van gerold.
Besmeer dit deeg met dik boter, kaneel, suiker (eventueel sukade) en de rest van de amandelen. Rol het deeg in de lengte op tot vingerkootdikte. Snij de rol in stukjes van ca. 3 cm lengte en plaats deze “roosjes” met de open kant naar boven in het bekleedde cakeblik.
Dit herhalen met de rest van het deeg tot het deeg op is. Als de hele bodem bedekt is met de “roosjes”, vouw je de rand van het deeg dat  over de rand van het blik hangt, naar binnen, en maak je een mooie afgewerkte rand aan de bovenrand van de taart.

Nu kun je de fiadoe plaatsen in de hete oven. Als de taart halfgaar is tijdens het bakken besprenkel je de taart met en mengsel van melksuiker en kaneel. In ca. 30- 50 minuten goudbruin en gaar bakken.

Hou een saté-stokje paraat. Daarmee kun je nl steeds even controleren wanneer de taart gaar is: prik het stokje in de taart. Als het stokje droog is, dan is de taart gaar!

Zo gooide mijn oma nog wel eens een servetje ofzo zomaar op straat (zou ik daarom lid zijn geworden van GroenLinks?). Dat deed ze dan heel sneaky. Ik was een jaar of 7 en zei dan: “oma, dat moet je in de vuilnisbak gooien.” Maar mijn oma bleef dan beweren dat het servetje niet van haar was. Als zevenjarige ging ik dan algauw twijfelen. Iets anders waar mijn oma niet helemaal de waarheid over sprak was haar kunstgebit. Volgens haar had ze er geen. Maar ik kon me toch echt herinneren dat ik samen met haar naar die kunstgebitkerel ben geweest. Ok, het is me alleen maar bijgebleven omdat hij een flipperkast had waar ik al die tijd op heb gespeeld, maar dat maakt het niet minder waar. En ok, ik heb jarenlang gedacht dat het huis van mijn andere oma geen vloer had, maar wel een schommel midden in de woonkamer. Dat bleek later een droom, maar dat van dat kunstgebit was gewoon waar. Zo had mijn oma af en toe een hele andere kijk op de waarheid. Meestal was dat helemaal niet zo erg. Al haar andere fantastische eigenschappen maakte die kleine leugentjes goed. Maar soms ging dat mis.

Zo gingen mijn zus en haar vriend een keertje bij mijn oma eten. Oma had fried rice gemaakt. Gebakken rijst met ei, uitjes en nog so etwas. Heel lekker en makkelijk eten. Vooral als mijn oma het maakte. Nu is de vriend van mijn zusje allergisch voor garnalen. Persoonlijk vind ik garnalen echt disgusting en eet ze dus ook niet. Nu was mijn oma gewend dat ik over die garnalen zeurde. Die stopte ze namelijk ook in de fried rice. Dus toen mijn zusje aan haar vroeg of er garnalen in het eten zaten zei mijn oma rustig nee. Dat zei ze tegen mij ook altijd, want ze vond het gewoon gezeur dat ik ze niet lust.

Zus en vriendlief aten de Fried Rice dus en hingen nog even bij oma na het eten om daarna op huis aan te gaan. De volgende morgen riep mijn zusje me naar boven, of ik even wilde komen kijken. Ik herkende de vriend van mijn zusje bijna niet. Zijn lippen waren 8 keer zo dicht, zijn ogen nog maar spleetjes en hij was zo bleek als bleek maar zijn kan.

Ik heb natuurlijk heel meelevend naar hem gekeken. Maar toen ik weer in mijn eigen woning was heb ik toch wel even HEEL hard gelachen. Niet zozeer om hem, maar meer om die oma van mij die zich na het hele voorval echt mega-schuldig voelde. Oma die dacht: “oh hebben we weer zo’n zeurpiet. Neehee, geen garnalen”.

Na dit incident bleef ze tegen mij overigens stug volhouden dat ze geen garnaaltjes in het eten had gedaan terwijl ik dan wist dat het wel zo was. Tsja, oma’s leren de lessen niet meer. Gelijk hebben ze trouwens.

Fried Rice:

Kook rijst voor 2 personen (het liefste left over rijst) en laat het afkoelen.

Bak twee eitjes (zie hier hoe)
Rol de eieren op en snij ze in reepjes.

Snij een uitje
een tomaat
een prei
Selderij

Snij het allemaal klein en bak het in een heel klein beetje olie. Voeg de eierreepjes toe. Bak dit 2 minuutjes. Voeg aromatpoeder toe, paprikapoeder, een scheutje ketjap en wat zout.

Voeg nu de rijst toe en draai het vuur op de hoogste stand. Het is nu zaak om de rijst zo vaak mogelijk om te scheppen zodat het door de ketjap een lichtbruine kleur krijgt.

Als je van heet eten houdt, voeg dan ook wat sambal toe. Zelf doe ik 2 theelepels erbij, maar het hangt er van af wat je lekker vindt.

Ik eet dit als hoofdgerecht, maar voor sommige mensen is dit een bijgerecht. Je kan er bijvoorbeeld kip bij bakken en de fried rice gebruiken in plaats van gewoon witte rijst.

Smakelijk.

Een paar jaar terug bood ik mijn zusje en haar vriend aan voor hen te koken. We hadden al best lang niet samen gegeten en ik vond dat het er hoog tijd voor was. Ik zou die avond Chili con carne maken. In het kader van lekker en simpel. Ik had die dag gewerkt en een megadrukke dag gehad. Toen ik thuiskwam ging ik dan ook direct koken. Want als ik na zo’n dag eerst ga zitten, sta ik de hele avond niet meer op. Halverwege de bereiding van het eten kwam ik erachter dat ik geen sambal meer in huis had. En chili con carne zonder sambal is als bruine bonen zonder suiker, het is het gewoon net niet.

Gelukkig had ik wel verse madame Jeanette pepers in huis en ik besloot die dan maar te gebruiken. Het was al enige tijd geleden dat ik die dingen had gebruikt, sambal is toch iets zachter en makkelijker te doseren, dus vandaar. Terwijl ik alles stond te snijden en het vlees aan het bakken was, dwaalden mijn gedachten af. De afgelopen dag passeerde de revue, de laatste actualiteiten, de laatste roddels, nou ja, je weet wel hoe dat soms met gedachten gaat. Het koken ging vooral op automatische piloot.

Ik schrok pas op uit mijn overpeinzingen toen een scherpe lucht mijn neus penetreerde. Heel even kon ik het niet plaatsen, maar algauw realiseerde ik me dat het de grote pan met chili was die zo scherp rook. Alsof ik een pan met pepers op had staan. In mijn dromerige toestand had ik een hele madame Jeanette peper in kleine stukjes gesneden en bij het vlees en de bonen gegooid. Nu weet ik niet of je wel eens met madame Jeanette hebt gewerkt, maar ik kan je vertellen dat het een HELE hete peper is. En als je er eentje in stukjes snijdt en met pitjes en al in je eten gooit, ben je echt een held.

Ik heb nog geprobeerd om de maaltijd te redden door er wat suiker bij te gooien, maar het was te laat. Uit beleefdheid hebben mijn zusje en haar vriend nog wel opgeschept, maar al bij de eerste hap hielden ze het voor gezien. Uiteindelijk hebben we pizza besteld en de chili weggegooid. Eeuwig zonde echt, want behalve de peper was het echt goed gelukt.

Tsja, mijn vader zegt altijd dat je met liefde moet koken. En bij liefde hoort ook aandacht. Dat was ik even vergeten!

Recept Chili con Carne

Ingrediënten

2 teentjes knoflook
1 rode paprika
1 Ui
1 tomaat
1 blik Bruine bonen of kidneybonen
400 gram gehakt
Zwarte peper
Sambal
chilipoeder
Maïs
Aromat poeder
zout naar smaak
Nootmuskaat
Rijst

Snij de tomaat, de ui en de paprika in niet al te kleine stukjes. Bak eerst de tomaat in een pan en doe daar het gehakt bij (Ik doe dit omdat ik rauwe tomaat vies vind en zeker wil zijn dat de tomaat goed gebakken is). Bak het gehakt nu bruin en kruid het ondertussen met nootmuskaat, zout, chilipoeder en aromatpoeder. Je kan er nu ook al sambal bij doen en zwarte peper. Doe er nu de knoflook, het ui en de paprika bij en bak het geheel op hoog vuur.

Je kan nu de bonen erbij doen en de maïs. Roer er even goed doorheen en laat het op een laag vuurtje sudderen. Je kan er eventueel wat water bij doen en het wat langer laten staan. Dan trekken de smaken er beter in.

Kook de rijst en smakelijk eten!

Nodig:

1 pot picalilly
15 hele pepers (Mdame jeanet of A djie oema neng)
15-20 tenen knofloof
keukenmachine

Was de pepers, en verwijder de steel.
Pel de knoflooktenen.
Maak de peper en knoflook fijn in de keukenmachine.

Let op! Raak de peper niet met je handen aan!
Is er per ongeluk wel contact met welk lichaamsdeel dan ook: blussen met vaseline, niet met water!

Doe de picalilly in een schaal en meng dit met de fijngemaakte peper en knoflook.
Verdeel in kleine potjes onder vrienden!

 
Benodigdheden:
 
2 dubbele kipfilets
2 uien
4 teentjes knoflook
1/2 paprika (rood)
1/2 paprika (groen)
500 gr. sperziebonen
ketjap manis
1 Spaanse peper of 2 eetlepels sambal
rijst
 
Kipfilet snij je in kleine blokjes bakt ze in een klein beetje bakboter. Als de kipfilet aan beide kanten licht bruin wordt voeg je 3 teentjes knoflook toe en de uien.. Als de uien mee gefruit zijn voeg je de beide paprika’s toe en laat het even zachtjes meebakken.
Schenk nu de Ketjap erbij. Ik gebruik meestal een half kopje soms meer ligt eraan hoe de smaak is..
 
Sambal Goreng boontjes
Kook de specieboontjes half gaar!
Doe een scheutje olie in een pan, fruit de uien en 1 teentje knoflook. Snij de peper in kleine stukjes en voeg deze toe bij de uien en knoflook. Als de boontjes klaar zijn voeg je deze ook toe en hussel je alles door elkaar en klaar is kees!..

Nu aten we natuurlijk best wel eens warm. Niet elke dag hoor, maar toch zeker drie of vier keer per week. Mijn moeder kookte door de week altijd. En hoewel mijn moeder helemaal zo slecht nog niet kookt, is het wel een acquired taste als het ware. Mijn moeder is nogal van het gezonde en we aten dan ook vaak spruitjes en kikkererwten. Hmmmmm.

Eén keer per week kookte mijn vader. Op zondag. Niet dat hij er zo eentje was die alleen het vlees sneed hoor, maar hij werkte best veel. Maar zondag zorgde hij dus altijd voor het eten. De meeste zondagen waren we het met elkaar eens: mijn vader moest Bruine Bonen met Rijst maken. En omdat mijn vader niet iemand is die zijn publiek graag teleurstelt deed hij dat meestal ook.

Het koken begon altijd vroeg. Om een uur of 11 in de ochtend kon ik al de heerlijke geur van de Surinaamse BB met R door het hele huis ruiken. Als je bedenkt dat ik een afgesloten kamer sliep met airconditioning, is dat nog best een prestatie. Hij begon zo vroeg omdat de Bruine Bonen het lekkerste smaken wanneer je ze heel lang op laat staan.

Pas om een uur of 4 was het dan tijd om te eten. Dan gingen we met z’n allen aan tafel, maar niet voordat we onze riemen wat losser hadden gedaan. En dat bedoel ik niet bij wijze van spreken. We moesten onze riemen wel losser maken, want de bruine bonen smaakten zo lekker dat het  moeilijk was om maat te houden. Na het eten stapten we altijd met z’n vieren (mijn vader, moeder, zusje en ik) in de auto en gingen we twee uurtjes over het eiland rijden. Op de radio was dan altijd Wim Sonneveld te horen. Ondanks de generatiekloof vonden mijn zusje en ik het altijd prachtig. Uiteindelijk vielen mijn zusje en ik door het rijden en Wim in slaap.

Iedereen in mijn familie kan bruine bonen maken. Iedereen heeft zo z’n eigen variant van dit simpele, maar lekker gerecht. Mijn oma was bij ons de aanstichter van de Bruine Bonen traditie. Mijn versie vind je hieronder.

Smakelijk eten!

Ingrediënten
Een blik of pot bruine bonen
Ui
Tomaat
Prei
bladselderij
Paprikapoeder
Zwarte peper
Sambal of een verse madame jeanette (als je durft)
Suiker
Aromat
1 bouillonblokje
Ketjap manis
2 stukken kipfilet
Surinaamse Rijst
Snij de kip in vieren en kruid het uitgebreid met de aromat. Verhit wat olie in een pan (niet te hoog vuur) en bak de kip tot er een lekker bruin korstje op zit en de kip van binnen gaar is.
Haal het uit de pan en laat het afkoelen.

Snij intussen de ui, de prei  en de bladselderij lekker klein.

Wanneer de kip is afgekoeld, trek je het aan reepjes. De reepjes kruid je met nog wat aromat, een scheutje ketjap, sambal en wat paprikapoeder. Verhit nu weer wat olie in een grotere pan en fruit de ui, prei en bladselderij hierin. Voeg de kipreepjes eraan toe en bak het nog kort. Hierna doe je de bonen erbij en het blokje bouillon. Roer er goed doorheen en doe er een ruime hoeveelheid water bij.

Draai het vuur helemaal open en wacht tot het water kookt. Doe er nu een schepje suiker bij en draai het vuur weer laag. Doe een deksel op de pan, maar sluit de pan niet helemaal af. Je kan de bruine bonen nu op laag vuur laten inkoken. Hoe langer het staat, hoe lekkerder het smaakt. Hou het wel goed in de gaten en voeg water toe wanneer dat nodig is.

Uiteindelijk moet de jus een beetje dikkig zijn.

Als je een madame jeanette peper gebruikt, doe die er dan pas op het laatst bij. Maak een klein sneetje erin en laat de peper meeborrelen. Maar doe voorzichtig, madame jeanette is een hete dame!

Sowieso is het handig om tussendoor even te proeven en te kijken of er meer bij moet van het een of ander.

De rijst maak je in de magnetron. Gaat lekker snel en smaakt exact hetzelfde. Surinaamse rijst is er lekker bij, maar ook pandan bijvoorbeeld.

Het is dan wel geen uitgebreide culinaire maaltijd. Het is eten met een emotionele band. Zelf ben ik ook geen grote keukenprinses (ik kan alles maken zolang het maar beschreven staat op het pak!). Dit recept past daarom wel bij me.

Natuurlijk aten wij niet alleen croissantjes met knakworst met kerst en Pasen. Daar zitten nog heel wat hapjes aan vast. Ook is het niet het diner, maar het ontbijt! Ons kerst- en paasontbijt hebben altijd nogal veel weg van een English Breakfast. Mijn vader is docent Engels en redelijk verzot op de Engelse cultuur.

We pakken een rol Danerol. Deze croissantjes moet je zelf nog rollen van deeg. Alle moslims op deze site opgelet! Het deeg bevat alcohol en varkensvet. Verder gewoon een blik knakworsten. De knakworsten rol je in het deeg. Een paar minuten in de oven en klaar is kees. Simpel maar overheerlijk!

Normaal gesproken hebben drie van de vijf mensen bij ons in huis een kater in het weekend. Het ontbijt wordt overgeslagen, verplaatst naar de middag of zeer chagrijnig genuttigd. Dit ontbijt doet iedereen toch echt tevreden naar beneden komen. Kater of geen kater.. de knakcroissant krijgt iedereen bij ons vol lust uit bed!

Op deze speciale dagen wordt je je bed uitgestoomd door de heerlijke bakkerslucht die je maag op elk moment van de dag (of nacht) doet knorren. Naast deze knakcroissants maakt mijn vader altijd gebakken tomaten met allerlei kruiden erop. Gebakken knakworsten met ook nog wat kruiden erover heen en natuurlijk wat broodjes uit de oven erbij. De zelfgemaakte (met extra veel suiker) chocolademelk maakt dit feestontbijt helemaal af. Ik krijg nu alweer zin in de kerstdagen bij het schrijven van dit recept.

Zoals de naam al suggereert een laag deegkruimels met daaronder fruit. Mijn moeder maakt crumble meestal met appel of rabarber en – verantwoord als ze is- met volkoren bloem.

Voor een echt speciaal toetje maakte ze er custard bij, of aten we het met vanille ijs. Zoals met veel dingen is voorpret de helft van de lol, zo ook met de toetjes van mijn moeder. Omdat een crumble ongeveer 40 minuten in de oven moet en de heerlijke geur zich al snel begint te verspreiden, liep ik me altijd al ruim van te verheugen op een royale portie crumble. Royaal omdat mijn moeder, gewend aan vier zonen en vriendjes die altijd blijven eten, meestal voor een weeshuis kookte. En omdat een crumble (relatief) snel in elkaar te draaien is, is het daarmee het ideale toetje!

Voor mijn variatie op mijn moeders klassieker:
Voor 4 personen (royale porties zoals dat hoort)

600g zure appels (Jonagolds doen het bij mij meestal goed)
Suiker
Kaneel

200g bloem
100g suiker
100g boter
Snufje zout

1 bakje Mascarpone
Vanille stokje / vanille extract
Suiker

Bereidingswijze:

Verwarm de over voor op 180 °C
Schil de appels en snijd ze in partjes, doe ze in een ovenschaal en bestrooi met suiker en kaneel en meng door elkaar.

Doe meel, suiker en zout bij elkaar. Doe de koude boter en ik blokjes bij en knijp het door elkaar (dit kan ook met de keukenmachine). Het deeg is klaar als er geen boter klontjes meer zijn en je het deeg tot een bal kunt knijpen die onder een beetje druk weer verkruimelt.
Strooi dit deeg (probeer grote en kleine kruimels te krijgen) over de appels. Zorg er voor dat er in het midden wat meert ligt dan aan de zijkanten.

Zet de crumble 40 – 45 minuten in een oven van 180 °C. De crumble is klaar als de kruimels goudbruim van kleur zijn en de sappen uit de appel aan de zijkant borrelen.

Meng terwijl de crumble in de oven staat mascarpone, vanille en suiker naar smaak.

Serveer het mascarpone mengsel op de warme crumble, heerlijk…

Tip van Flip: ook koud errug lekker.
Flip van Tip: ook lekker met rode bosvruchten (+/- 500g). Meng dan wat suiker en citroensap door het fruit en suiker, vanille, citroensap en citroenrasp door de mascarpone.

Enjoy!

Mijn oma’s zuinigheid (niet gierigheid hoor!) zorgde ervoor dat ze met de meest minimale middelen iets heerlijks op tafel kon zetten. Om deze site de eerste “push” te geven begin ik met het meest simpele dat mijn oma maakte: een gebakken eitje.

De meeste zaterdagen werd ik wakker in mijn oma’s huis. Dat betekende uitslapen (voor mijn moeder waarschijnlijk ook), veel tv kijken en een heerlijk ontbijt van oma. Thuis at ik altijd bruin brood met gezond beleg. Bij oma natuurlijk niet. Bij oma kreeg ik wit brood met daarop een heerlijk versgebakken eitje. Maar oma’s eitje was bijzonder. Helemaal niet hetzelfde als wanneer andere mensen het bakte. Achteraf bleek haar geheim heel simpel: ze deed wat aromat erbij en het eitje was compleet. Maar dat wist ik toen natuurlijk niet.

Ik zat dan met een mega-ochtendhumeur te wachten tot ik het eitje van oma op mijn bord kreeg. Met een lekker sneetje van het meest witte witbrood en een dikke laag boter. Dat waren nog eens mooie tijden.

Recept
1 scharrelei (!)
Een snuifje aromat
bakboter (GEEN olie!!!!)
Megawit witbrood
Boter/margarine

breek het eitje in een beker en doe er de aromat bij, kluts het glad. Doe wat bakboter in een pan en draai het vuur hoog(hoogste stand). Giet het geklutste ei erbij en bak het aan 1 kant bruin. Draai het ei om voordat de bovenkant droog is en bak ook de andere kant heel kort.

Als je je hier exact aan houdt heb je een heerlijk luchtig en smakelijk eitje.

Besmeer het sneetje witbrood met boter/margarine, eitje erop en bon apetit!

Hou bij het insturen rekening met de volgende voorwaarden:

- Maak het verhaal niet te lang. Twee A-4tjes is bijvoorbeeld te lang. Ga uit van ongeveer 1 A4 voor de anekdote je recept kan je er dan nog aan toe voegen.

- Stuur ons ook in ieder geval je voornaam, nickname, je emailadres en eventueel je homepage. Je mailadres wordt niet gepubliceerd en alleen maar gebruikt om een account voor je aan te maken zodat je een overzicht kan zien van door jou ingestuurde verhalen.

- Je mag ook een foto van het gerecht aan je email toevoegen. De foto mag niet groter zijn dan maximaal 300 kb.

Wanneer we je email binnenhebben gebeurt er het volgende:

- Je tekst wordt indien nodig geredigeerd.

- Er wordt een account voor je aangemaakt op Madame Jeanette (je ontvangt een gebruikersnaam en wachtwoord).

- Je stuk wordt binnen maximaal 5 dagen geplaatst.