Xaviera

Het begon eigenlijk al in de wachtkamer. Het leek wel kinderspeeluur. Maar dat was het ergste nog niet. De dame die te laat was – om een serie onduidelijke redenen -vond het daarnaast ook belangrijk dat we elk

“Dan pakken we een appelboortje en halen we wat van je been weg.” In alle 34 jaar dat ik leef, heeft mijn huisarts nog nooit keukengerei met mij besproken en al zeker niet in relatie tot mijn ledematen.