Vijf nieuwe BH’s, een Amerikaanse deodorant die wél werkt en een mooi geldbedrag voor mijn veels te dure camera fonds. Oftewel; mama is hier. Omdat ik het grootste deel van het jaar niet in hetzelfde land woon als mijn moeder, staat haar komst zonder uitzondering garant voor mooi ingepakte, geurige cadeau’s. Daarnaast is het ook gewoon leuk als mijn moeder er is. Lekker trutten, lekker roddelen over mijn overzeese familie, het lekker met elkaar eens zijn omdat een deel van wat ik vind toch bij haar begonnen is. Heel leuk.

De eerste drie dagen dan he.

Dan moeten we allebei even pauze. Want als er normaal een oceaan tussen zit, dan is een etage wel erg weinig afstand. Dan blijkt – met alleen die ene etage ertussen – dat je het over maar heel weinig eens bent en over veel meer oneens. En dat je – ondanks het feit dat je al 33 jaar geleefd hebt, je nog steeds ge- en bepreekt kan worden. Dan begint het je toch allemaal een beetje op de zenuwen te werken. En dan moet je nog 3,5 week samen – met alleen die ene etage ertussen.

Gelukkig lost een dagje rust van elkaar veel – zo niet alles – op. En gelukkig komt mijn moeder hier meestal om congressen te bezoeken, cursussen te volgen en haar vele vrienden weer eens te zien. Dus die rust krijgen we wel. Einde dag 3 staan we op voet van oorlog. Dagje rust. Alles gekalmeerd. Dag 5 of 6 roddelen we en trutten we weer als vanouds.

Leuk! Mama is er! (dag 1)

Druk druk druk! Eerst een column voordragen bij een groenLinks conferentie. Dan Mijn moeder ontmoeten die hier een paar weekjes uit Aruba is. Daarna gezellig doen op de verjaardag van mijn vriend. Allemaal leuk, maar druk druk druk.

En dat terwijl Lindsey Lohan uit de kliniek is ontslagen en Viola Holt stopt met haar zuipprogramma. Wat een dag.

Aruba en Curacao worden momenteel bedreigd door een orkaan. Wat een stress hier in huis. Mijn beide ouders (en minimaal de helft van mijn famile) wonen namelijk op Aruba.

Gek genoeg is hier in het weinig te vinden over orkaan Ivan. Blijkbaar is het toch weer eens niet belangrijk genoeg. Raar vind ik dat altijd. Wij op Aruba zien onszelf en ook Nederland als delen van 1 koninkrijk. Wanneer er in Nederland vervelende dingen gebeuren leven we allemaal mee. Maar in het nieuws van vandaag werd voornamelijk aandacht besteed aan de arrestatie van Godett. BAH!

Zelfs met de orkaan in Florida werd veel meer tijd vrijgemaakt om nieuws te tonen erover. En dat terwijl Nederland en Florida geen BAL met elkaar te maken hebben. Wat kan ik daar boos over worden zeg.

Nu (het is bijna 9 uur) zijn de media eindelijk wakker geworden en kan ik het een en ander lezen in kranten en zien op het nieuws. Op Aruba en ook op Curacao is men er al veel langer mee bezig.

Vanmorgen heb ik nog mijn vader gebeld om hem op het hart te drukken zich voor te bereiden op de orkaan. Natuurlijk kan het zo zijn dat Ivan Aruba helemaal niet raakt, maar met een orkaan weet je het gewoon niet. En Aruba is er op geen enkele manier op voorbereid. Normaliter komen orkanen niet over ons deel van de cariben.

Maar zelfs als de orkaan niet direct over Aruba gaat, zal Aruba toch minimaal met een heftige tropische storm te maken krijgen. Ook dat kan veel schade aanrichten.
Ik zelf zat op het eiland tijdens orkaan bret en ik kan je vertellen dat het een indrukwekkende gebeurtenis is. Bret raakte Aruba niet, maar ging tussen Aruba en Curacao door. Maar de schade was alsnog enorm. Los daarvan was het gewoon doodeng. Ik weet nog dat ik net voor de avondklok inging (dan mag niemand de straat meer op) naar een familielid toeging, om daar te kunnen schuilen. Het was doodstil op straat. En dan bedoel ik niet dat er niemand was, maar je hoorde geen honden, geen vogels, geen krekels, NIKS. Dieren schijnen dat soort natuurgeweld aan te voelen komen. Ik weet alleen nog dat er een surrealistisch sfeertje hing.

Maar goed, mijn ouders zitten dus daar en ik maak mij toch wel zorgen. Ze hebben 20 jaar in Nederland gewoond en als goed geitegreerde burgers is hun motto: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. De laatste keer dat ik ze aan de telefoon had heb ik ze dan ook echt moeten overtuigen van het feit dat ze zich echt moeten voorbereiden: just in case.

Mijn oma die daar ook woont is helemaal overstuur. Dat heeft mijn moeder er dan toch toe aangezet om in ieder geval voldoende drinkwater in te slaan en alvast alles klaar te leggen om te gaan schuilen. Gelukkig maar, anders zou ik vanavond helemaal niet meer slapen.

Ik hoop gewoon dat Ivan Aruba overslaat! De regering al daar heeft helemaal niks voor haar burgers gedaan! Er zijn niet eens shelters op Aruba momenteel. Alles is al dicht en je kan nergens meer iets inkopen.

Pffff duimen jullie met me mee dat het goed komt