Dit wordt het dus.

Zo het kiezen is gedaan. De campagne is voorbij. U heeft gekozen. GroenLinks kwam er niet best van af. Echt verloren hebben we niet, maar gewonnen ook al niet. In het rijtje van winnaars had GroenLinks absoluut een plek moeten hebben. Dat de SP het veel beter ging doen was duidelijk. Maar dat GroenLinks helemaal geen graantjes mee weet te pikken is wel heel erg jammer.

Ook bij de gemeenteraadsverkiezingen bleef GroenLinks over het algemeen stabiel. Geen echte winst en gelukkig ook geen echt verlies. Maar moeten we daar blij en tevreden mee zijn?

De stabiliteit van GroenLinks zou erop kunnen wijzen dat wij ons eigen electoraat prima weten te bereiken en dat is mooi. Maar als Femke Halsema zegt: “Er zijn genoeg machtspartijen op zoek naar ideëen, wij zijn een ideëenpartij op zoek naar macht.”, dan is dat dus niet niet voldoende. Die macht drukt zich uit in zetels en de vermeerdering van zetels betekent dat we buiten de al bekende kringen moeten kijken.

Dat betekent overigens niet per definitie dat we onze principes moeten veranderen. Ik zeg in principe omdat in een veranderende wereld we als partij ook niet mogen stagneren. Het betekent wel dat we harder moeten nadenken over hoe we die kiezers die nog niet op ons stemmen kunnen bereiken. En dat naast het behouden van de mensen die al GroenLinks stemmen. Dat het kan heeft de SP bewezen.

Ik ben heel trots dat ik de afgelopen maanden op de lijst stond voor een progressief linkse partij. Ik ben heel trots op de meeste van onze ideëen. Juist daarom vind ik het jammer dat het ons nog niet goed genoeg lukt om die te verkopen. Ik hoop dat we er in de komende tijd in slagen om ook buiten ons GroenLinkse clubje ons oor te luister te leggen en met behoud van onze identiteit (geen assimilatie!!!) een grotere groep mensen aan onze kant te krijgen.

Ik ga er in ieder geval mijn best voor doen.