Laatst kwam ik op een andere weblog (ik weet niet meer welke) een stukje tegen over een auteur die in zijn boek had beweerd dat mannen vrouwen direct beoordelen en classificeren alleen op basis van hun uiterlijk. De weblogster was bepaald niet gecharmeerd van de uitspraken van de auteur en had er een fel stukje over geschreven. In de reacties viel te lezen dat de bezoekers van de log in kwestie ook ontsnapt waren uit de jaren 80 en waarschijnlijk van het tuinbroekdragende soort waren.
Wat een miepjes zeg. Dit gedrag geldt heus niet alleen voor mannen, we hebben het hier over normaal menselijk gedrag.
De menselijke genen hebben maar een doel: ervoor zorgen dat ze blijven voortbestaan. Om dat voor elkaar te krijgen zoeken onze genen naar partners waarbij de kans op voortzetting van het bestaan optimaal is. Daarin spelen allerlei factoren een rol. Uiterlijk is daar een van.
Als je in een groep mensen zit, bepaal je direct wie je het meest aantrekkelijk vindt en wie je directe concurrent is. Dat is een onbewust proces, gestuurd door de genen. Om het simpel te stellen: mocht de wereld buiten de groep opeens vergaan, dan weet jij met wie je een nieuwe wereldbevolking moet gaan maken en wie je daarbij het meeste in de weg zit.
Natuurlijk is het uiterlijk maar 1 factor. Als je de kans krijgt om met de mensen uit de groep te praten, dan kan het zijn dat andere factoren zwaarder wegen en de keuze uiteindelijk anders uitvalt. Daarbij kan het zijn dat je al gebonden bent, niet op zoek bent, je hart net is gebroken of kunnen er allerlei andere redenen zijn waarom een partner op dat moment geen optie is. Maar die eerste scan maken we onbewust allemaal.
Een mooi voorbeeld: wanneer bij een groep vrouwen een man binnenloopt, gaan alle vrouwen in de groep rechtop zitten en steken hun borsten naar voren. Dat doen ze om de aandacht van die man te trekken en zich te presenteren als eventuele partner. Ze benadrukken daarmee hun vrouwelijkheid en dus vruchtbaarheid. Nou, voordat alle jaren 80 feministen boos op mij worden: dit gaat onbewust. Nadat ik de resultaten van dat onderzoek had gelezen ben ik erop gaan letten en verdomd als het niet gewoon klopt.
In hoeverre wij een speelbal zijn van onze genen, daar zijn ook wetenschappers nog niet uit. In hoeverre onze bewuste beslissingen gestuurd worden door onze genetische opmaak weet nog niemand exact. Maar dat we veel minder controle hebben over onze beslissingen dan we denken staat absoluut vast.
Waarmee ik overigens absoluut niet wil stellen dat we maar apathisch bij de pakken neer moeten gaan zitten. Genen of geen genen, wij dragen (zeker als mensen) de verantwoordelijkheid voor onze keuzes.
Dat je meteen scant naar degene die je het meest aantrekkelijk vindt, dat gaat vanzelf. Maar of je daar een affaire mee begint terwijl je een relatie hebt, dat is je eigen keuze. En op eventuele blaren moet je dan ook zelf zitten.
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
Hm. Mijn genen zijn helemaal niet zelfzuchtig. Ze zijn juist bijzonder naar buiten gericht.
Sexuele energie is vanuit mijn perspektief een geschenk. Ik *kies* de ander of de vrouw *kiest* mij. Er kan niets aan worden ontleend, het is geen verplichting. Voor niemand.
Als ik loyaal ben dan is die loyaliteit *mijn* keuze en ik verwacht van een vrouw niets minder. Dat is niet “selfish”, maar wederzijds respectvol. Niemand is mijn bitch en ik ben niemands bitch. We zijn gelijk.
Waarom zou je mensen als een wandelend contract of verplichting willen zien, hier en nu? Daar doe je de ander en jezelf toch mee tekort?
Wat een leuk stukje, Xaviera. Ik zal eens opletten of de vrouwenborsten mij tegemoet stralen als ik ergens binnen kom. 😀 Maar dit is tegelijk ook de reden, dat je afstandelijk staat tegenover mensen, die je niet direct ziet zitten en afstandelijk blijft staan tegenover mensen, waarmee je niet in contact komt. Omdat het niet alleen van jezelf uitgaat, maar ook van de anderen, is het soms moeilijk tot elkaar te komen en mist het begrip. Daar zit volgens mij soms de kern van discriminatie en dat overwinnen kan alleen met verstand, denk ik.
precies, zo makkelijk is het volgens mij ook, kwestie van hormonen ook.
je kan er voor het gemak vanuit gaan dat een uiterlijk veel zegt, grote kin, veel testosteron, gemiddeld! gemiddeld niet direct gaan schreeuwen!
des te symetrischer uiterlijk des te groter de kans op gezond lijf, gemiddeld! gemiddeld niet direct gaan schreeuwen!
met elke bevalling wordt de haartint van een vrouw donkerder, dus des te blonder des te minder kinderen des te jonger etc.
wist je dat vrouwen zich rond de eisprong sexier kleden dan de rest van de maand? weten zij veel 🙂
ik heb vroeger de sociale academie gedaan en zat daar in een zeer militante vrouwen groep. ‘elke man is een potentiele verkrachter’ bleeeh!
en de dag waarop ik riep, ‘ach het zijn toch gewoon allemaal hormonen, dat heeft niets met emancipatie te maken’ werd ik bijna gelyncht. haha