Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ik ben er nog niet klaar mee. Dammit!

Mijn manier van traumaverwerking is simpel: zolang het nog vers is negeer ik het. Zodra de tijd het voldoende heeft vervaagd ben ik eventueel bereid erover na te denken. Het is simpel. Wat het niet is, is effectief. Hoe je het dan wel aan moet pakken weet ik niet, maar dat mijn manier niet voldoende werkt ontdekte ik gisteren in een verrassend moment van tranen en trillen.

Let freedom reign

“Waar ga je heen?” De vraag die onvermijdelijk volgt op de melding dat ik 2 weken niet op kantoor zal verschijnen. “Naar bed!” Mijn antwoord steevast hetzelfde. Nergens heen dus.…

Twee

Het is bijna twee uur. Morgenochtend blijft de wekker stil (althans, als ik niet vergeet om dat kolereding zo uit te zetten). Vandaag bleef de wekker ook stil. Twee dagen…
back to top
×