Ja hoor, mijn eerste filmpje is af. Het is een soort testfimplje om wat behendigheid te krijgen met zowel camera als beeldbewerkings software. En ik geef toe: ik moet nog veel leren!
Lessen:
1. Koop een statief!
2. Bedenk op voorhand welke scenes bij je film passen.
3. Het is niet zozeer de camera die veel moet bewegen, de dynamiek zit ‘m in wat voor de camera staat.
4. Voice-overen is een kunst die niet voor iedereen is weggelegd 🙂
5. Hou vol!
6. Koop een statief.
Iemand anders nog tips? Ik hoor ze heel graag. Ben van plan binnenkort weer een filmpje te maken, maar die moet dan wel wat beter worden. Duszzz…
En dan nu, het resultaat:
[kml_flashembed movie=”http://www.youtube.com/v/ufUw_-K1IXY” width=”400″ height=”325″/]
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
Wat ik zelf bij dit soort filmpjes altijd wel vind werken is: kort qua lengte, flitsend (meer korte shots) en meer close-ups van interessante details.
Ik vind het wel erg moeilijk om die camera stil te houden. Denk dat het beter wordt wanneer ik een statief heb. Zeker voor close-ups.
Geinig filmpje, maar ik heb dan ook bijna 20 jaar in Utrecht gewoond.
Moest wel regelmatig aan het uhm… Polygoon-journaal denken, dat is een aandachtspuntje… 🙂
Waarom heb je je eigen tip voorafgaand aan deze reportage niet waargemaakt: straatinterviews!
Een statief is leuk maar werkt ook niet altijd. Bewegende, lees schokkende, beelden maken het ook weer authentiek.
Al met al heb ik mij prima vermaakt!
Nou, ik vind Xaviera toch aanzienlijk zwoeler klinken dan Philip Blumenthal van het polygoonjournaal, hoor.
Niet slecht voor een eerste filmpje 🙂 Puntjes van (opbouwend bedoelde) kritiek :
Zo veel mogelijk met groothoek werken, zeker als je geen statief gebruikt. Je kunt beter fysiek met je camera naar je onderwerp toegaan. In telestand komen de trillingen en onbedoelde bewegingen van je camera duidelijker in beeld. Kijk maar eens naar tvbeelden waarin bewegende mensen gevolgd worden. De cameraman/vrouw zoomt dan niet in maar loopt mee met het onderwerp.
In en uitzoomen tijdens het opnemen spaarzaam gebruiken. Dit wordt al snel vermoeiend. Het is voor de kijker prettiger om met beeldwisselingen te werken. Je begint met een overzichtsshot en maakt een aparte shot met de details.
Probeer je beelden in een context te plaatsen. In een aantal shots zit je te dicht op wat je wilt laten zien. Een huis staat niet op zich maar is onderdeel van een straat. Ik mis bij een aantal van de shots de stoep en de straat waardoor het beeld ééndimensionaal wordt. Qua dimensie werkt het ook goed om een “secundair” voorwerp tussen jou en het onderwerp te plaatsen. Een boom, bankje, figurant or whatever. Daarmee creëer je diepte en wordt het beeld spannender.
Knap hoor! Heb juist, afgelopen weekeinde, mijn herinneringen aan Utrecht (het kinderziekenhuis) omgezet in een stuk positievere herinneringen. Was namelijk naar summerDarkness; in tivoli en EKKO. De wandeling tussen beide tenten was zeer de moeite waard. Het was erg gezellig op straat.
@Casa: Dat idee om straatinterviews te maken zat wel in de planning. Maar ik dacht, als ik nog niet zo goed ben in dat filmen, dan is het misschien handig om nog geen mensen met straatinterviews te vervelenm. Dit filmpje is echt bedoeld om er gewoon wat handigheid in te krijgen.
Maareh, waar van Utrecht zat jij dan?
@Laurent: 🙂 gelukkig maar! 😀
@Flipse: Thanks voor de tips! Bij het volgende filmpje kan ik ze mooi meenemen.
@crisis: Mooi dat je weer wat positiefs voelt bij stadje U!
De ver van mijn bed show is weer terug….
gezellig toch? 😀