Jongens. Ik heb jullie hier helemaal niet verteld over mijn nieuwste ongevraagde tijdrover: fascinerende verhalen. Een serie verhalen waarin ik de historie in duik aan de hand van mensen die het geleefd hebben.
Dat klinkt een beetje vaag, merk ik terwijl ik dit tik. Maar dat valt mee hoor.
De serie startte met de titel Fascinerende Vrouwen en met een ochtend waarop ik veel te vroeg op en (koffie)wakker. Ik bedacht die vroege ochtend dat ik een video-serie wilde maken over Fascinerende Vrouwen in de aanloop naar vrouwendag. Korte bites van maximaal 8 minuten, die zelfs social media goudvissen zouden moeten kunnen vasthouden.
Mijn project startte – zoals wel meer projecten – met een gerichte vraag aan Google, om te komen tot een masterlijst van interessante vrouwen. Google spuugde braaf Aletta Jacobs en consorten uit en heel even overwoog ik het.
Maar, ongeveer tegelijk met deze ochtend vond de half time show van Bad Bunny plaats. Terwijl ik de namen in mijn Google resultaten bekeek, moest ik daar aan terugdenken. En dan specifiek aan het moment waarop de vlaggen over het veld gingen. Waaronder die van Curacao, Bonaire, Sint Maarten ….en die van Aruba. En ik moest denken aan hoe dat moment mij geraakt had, right in the feels.
Natuurlijk had ik dat zitten uitpluizen, want ik ben niet zo feely. Waarom had ik opeens tranen in mijn ogen bij het zien van de Arubaanse vlag? Ik schreef er al eerder over, maar herhaal het hier graag. Samenvattend: was het een klein moment van gezien worden. Niet als Tropisch decor of vertegenwoordiger van een mooie vakantiebestemming of lelijk vooroordeel. Maar als Arubaan.
Wat Bad Bunny tijdens zijn show deed, met de vlaggenparade. Was een hele groep mensen (zeker zij in de diaspora) het gevoel geven dat er direct tegen hén gesproken werd. Zonder dat hij dat letterlijk hoefde te zeggen. En als onderdeel van de diaspora, raakte me dat. Want dat had ik nog niet op die manier en hier meegemaakt.
Wat hij kan, dat kan ik ook, dacht ik onrealistisch. Maar als je niet durft te dromen, wat doe je hier dan?
Dus ik besloot mijn serie niet te bouwen op Aletta, maar op Nydia Ecury, Johanna Schouten, One Tete Lohkay en anderen uit de brede (koloniale) geschiedenis van Nederland. Zonder dat overigens zo specifiek te benoemen of er een punt van te maken. En ook zonder specifiek kijkers uit te sluiten. Want die brede geschiedenis zou interessant moeten zijn voor iedereen die in Nederland leeft of geinteresseerd is.
En zo ging ik aan de slag.
Inmiddels staat de 12e video online. Op:
- TikTok
- YouTube
- Facebook (gewoon mijn reels, geen playlist)
- En als je liever leest, vind je ze ook hier.
Maar nog veel interessanter is dat de video’s over alle platformen heen, meer dan 80.000 keer zijn bekeken. En dat is niet zozeer interessant voor mijn ego (ook), maar vooral om waar het op hint: dat er meer mensen zijn zoals ik, met een dorst voor content/verhalen over Nederland in de breedste zin van het woord. Wat ik na mijn research begrijp overigens. Want hoewel er (extra de laatste jaren) steeds meer informatie beschikbaar is, is het nog steeds best beperkt.
Mijn rol is zeer marginaal. Ik ben niet degene die het harde werk heeft gedaan om informatie op te graven uit diepe (beer)putten. Het enige dat ik kan doen is het harde werk van anderen researchen, dat comprimeren, daar een script van schrijven (dat doe ik in de avond op de bank) en dat op video vastleggen en te edit’en (dat doe ik snel snel in mijn pauze). Mijn dayjob gaat namelijk ook gewoon door. Maar de dorst is er en nu ik weet dat ik daar niet alleen in ben, zet ik de serie ook na vrouwendag door. Van Fascinerende Vrouwen, naar Fascinerende Verhalen.
Ik heb er geen grootste en meeslepende ambities mee, alleen hoop dat een klein beetje van de dorst gelest wordt, dat misschien hier en daar iemand na het zien van een video, zelf op onderzoek uitgaat en dat mijn mini-bijdrage bij een enkeling impact heeft. Maar als dat allemaal niet lukt, heb ik in elk geval impact gehad op mijn eigen kennis. En dat is het sowieso waard.
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
