Tag - jan

1
Vergeetachtige
2
Nieuwe verbindingen

Vergeetachtige

Mijn favoriete sketch van Sesamstraat was vroeger altijd Vergeetachtige Jan. Bert en Ernie kon ik ook wel om lachen, maar van vergeetachtige Jan kreeg ik echt de slappe lach. Het stukje waarin Jan op een winterse dag besluit de deur uit te gaan, maar eerst zijn kleren vergeet (Vergeetachtige Jan, je hebt helemaal geen kleren aan’, daarna zijn sjaal (vergeetachtige Jan, je bent je sjaal vergeten) dan ook nog z’n jas (vergeetachtige Jan, je hebt geen jas aan) om dan eindelijk helemaal aangekleed naar buiten te lopen, maar toch iets te vergeten: oooh vergeetachtige Jan, je bent vergeten de deur open te doen. Dat stukje deed het ‘m altijd voor mij. Achteraf denk ik dat het herkenning was. Zowel mijn vader als mijn moeder zijn de personificatie van vergeetachtige Jan. Mijn moeder raakte op die manier echt alle wat niet aan haar vast zat kwijt. Zonnebrillen, paraplu’s, haar make-up tasje en nog veel meer. En ook mijn vader was regelmatig op zoek naar iets wat hij ergens was vergeten.

Lees verder

Nieuwe verbindingen

“Ik had mijn man mee moeten nemen, dan hij kunnen helpen met sjouwen.” Ik hoorde het mezelf zeggen en schrok er een beetje van. Tot nu toe noem ik Jan “mijn vriend waar ik mee getrouwd ben.” Ik bedoel maar: man – dat klinkt toch saai, stokoud, en als vergane glorie. Jan is gewoon mijn vriend. En nu ben ik dus met hem getrouwd.

Het bijzondere moment ging compleet voorbij aan de vrouw achter de balie bij de Toko. Zij snapte niet dat ik helemaal niet van het trouwen ben. Met een uitbundige lach uitte ze haar goedkeuring over het idee dat een ” man” zou moeten helpen met sjouwen. Mijn gezicht verraadde niet wat er zich in mijn hoofd afspelen. Het aanmaken van nieuwe hersenverbindingen. Verbindingen over getrouwd zijn en een man hebben.

Lees verder

Copyright © 2013 ContentChefs.