“Twee kaartjes voor Harry Potter”. De jongen voor mij rochelt op de grond, terwijl de kassier de kaartjes uitprint. Getverrrrrr. Vanaf waar ik sta kan ik mijn huis nog zien. Misschien moet ik maar snel terug naar die veilige plek denk ik nog, maar dan is het te laat. We zijn aan de beurt. De bestelling komt niet meteen over, doordat een meisje mét kuif (dat die nog bestaan) en op de scooter de stoep oprijdt. “Kankerlijer” roept ze een van de jongens toe. Ik kijk hem aan, maar hij ziet er an sich wel gezond uit. Niet alsof hij aan het een of ander lijdt in ieder geval.
Maar de moed zakt me wel in de schoenen. Harry Potter zien is leuk. Het bioscooppubliek onverdragelijk onuitstaanbaar. Hormoon gedreven pubertjes – zowel mannetjes als vrouwtjes – die naar elkaar zwaaien, knipogen en giechelen. Dames van middelbare leeftijd die om écht álle idioterie lachen en het liefst de grap daarna nog eens uitleggen (ja hij zei bank…hahahahaah). Maar de ergsten zijn de opgeschoten, lawaaierige, asociale, telefoon-niet-uit-zettende, door de film heen gillende idioten die het kijken en luisteren naar Mister Potter bijna onmogelijk maken.
Gelukkig zit Harry and the order of the Phoenix vol spektakel en dus lawaai. De idioten doen hun best, maar daar komen zelfs zij niet bovenuit. Dat maken ze dan weer goed door bij elk stil moment (dialoog-momenten…AAAH dialoog) extra veel lawaai te maken.
Wanneer zo halverwege de film de ene groep idioten de andere beticht van ordinairheid stik ik bijna in mijn veels-te-zoute-popcorn….pot…ketel….uhm….ok.
Ach, ik heb het grootste deel van het verhaal meegekregen. En er gaat toch niks boven de bios als het gaat om actie. Het geluid, de stoelen die trillen van de bas en gewoon dat megagrote scherm. Daar kan mijn 22″ dan weer niet tegenop 🙂
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
ik zag m net in Tuskinski in Amsterdam, die zaal is zo imposant dat het zelfs de meest notaire pubers rustig krijgt. Bovendien past de sfeer van die zaal perfect bij de film.
Ik zou de boeken lezen als ik jou was en de film alleen bekijken om af te kraken 🙂 Als je naar de bioscoop wil om te genieten zou ik zeker niet een film als Harry Potter uitkiezen. Niet omdat het spektakel niet leuk is om naar te kijken, maar, inderdaad, om de krakende zakjes en kletsende mensen.
Ik ga niet vaak naar films, dus heb dat ook nog niet echt meegemaakt, mensen die door films heen kletsen.
Ik vind dat zo onvoorstelbaar, dat je door andermans betaalde film heen gaat zitten kleppen.
Je zou er bijna voor pleiten dat elke puber een automatische klap-tegen-het-achterhoofd-installatie krijgt aangemeten, die de betreffende puber bij elk irritant gedrag (onnodig gasgeven op een scooter voor het stoplicht, hoofdtelefoon te hard hebben aanstaan in de trein, of inderdaad teveel en te hard kleppen tijden een film) een klap tegen het achterhoofd geeft. Zo een die je tot ca 1967 van je ouders kon verwachten als je te irritant begon te doen. Daarna is het allemaal misgelopen.
@Jasper: nou misschien moet ik het dan maar bij die bios houden, want in Utreg’ is het niks.
@Alma: Ik heb alle boeken uiteraard gelezen. Maar kijk de film er gewoon voor de vorm ook bij. De boeken zijn natuurlijk 1000 keer leuker, dat lijkt me duidelijk 🙂
@opa: Long time no sinas. Maar je idee heeft mijn stem in elk geval. Mijn moeder werkte vroeger bij de bios. Ik ben er dus een beetje opgegroeid. En ik moet zeggen dat dit wel echt verder gaat dan “irritant doen”. Ik heb een paar keer op het punt gestaan weg te lopen en mijn geld terug te vragen. Mahja…heb ik dan weer niet gedaan.