Dus, we gaan trouwen. Pfff, ik zeg het maar zo min mogelijk hardop, want het is toch niet niks. Dat ik nu pas (al) ga trouwen geeft wel een indicatie van mijn gevoel erover. Persoonlijk ben ik niet zo traditioneel. Mijn idee was een flitshuwelijk: even ja zeggen, even tekenen, even een drankje doen met de getuigen en klaar is Clara. Mijn vriend daarentegen is wel meer van het traditionele: het wordt dus een megahuwelijk. Nou ja, niet mega, maar toch zeker midi!
Maar wat een gedoe is dat. Omdat ik dus niks weet van trouwen-gerelateerde-zaken, ben ik afgelopen week ‘s op (virtueel) onderzoek uitgegaan. Na eindeloos veel geklik (al mag ik dan niet klikken van mijn moeder) heb ik nu eindelijk in beetje in beeld wat het allemaal betekent. JEZUS! Bloemen, uitnodigingen, een jurk, een zaaltje, eten, drinken, reizen, een trouwauto, een fotograaf….okay, het hoeft allemaal niet, maar als je dan toch bezig bent, dan kan je er net zo goed voor gaan. En in mijn specifieke geval wil niet alleen in het Hollandsche een feestje, maar toch vooral ook in het Arubaanse.
Eén keer trouwen, twee feesten dus. Een keer trouwen, extra koppijn.
Ja ja, ik weet het, ik doe het mezelf aan. Of tegenwoordig: wij doen het onszelf aan ghe ghe. En ik kan je vertellen dat betrokken partijen (ik noem geen namen, maar het niet mijn vriend) zich er nu al mee bemoeien en alles moeilijker maken dan nodig is. We hebben dit alles pas een week geleden besloten en het gezever begint al.
Als de trend zich doorzet dan kan het zomaar zijn dat ik toch weer voor mijn optie ga. Quick, dirty en zonder al teveel bemoeizucht en gejank. Vermoeiend hoor, dat trouwen.
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
En natuurlijk stoppen met oefenen maar echte kindjes gaan maken… jaja xaviera dat is het ware leven. De aanrecht, kinderen een man… een huisje nou ennuh 🙂 burgelijk heurrrr. hehe Meteen ook het einde van je leven 🙂
Welkom in het burgerlijke leven. Veel plezier met je Senseo theepadzzz en gefiguurzaagde eend in het raam. :p
😉
Zoooo, jullie lopen ineens hard van stapel.
Alvast gefeliciteerd (ook met de verloving natuurlijk).
Trouwen kan ook veel simpeler, ik kwam vrijdags aan in Santo Domingo en zaterdag was de trouwdag. Alles moest nog geregeld worden en het is nog gelukt ook.
Maar het is wel de dag met de meeste stress uit mijn leven geweest.
Misschien dus toch beter om alles goed van te voren te organiseren… 🙂
Als ik je een tip mag geven, ik/wij (is ex en mijzelf) ben/zijn indertijd met z’n vieren getrouwd. Ofwel goede vrienden die op hetzelfde moment verzonnen om te gaan trouwen. Dat maakt het organiseren een stuk relaxter, waarbij moet worden opgemerkt dat we het met z’n vieren al snel eens waren over de invulling van het hele gebeuren. We zijn met twee koppels op hetzelfde moment getrouwd, hebben gezamenlijk een feestje georganiseerd en zijn vervolgens met z’n vieren op huwelijksreis gegaan. We konden de taken verdelen wat een boel gedoe scheelde. Inmiddels is mijn huwelijk al weer gestrand… Maar ik heb daar desalnietemin goede herinneringen aan 🙂
Kindertjes maken kan ook zonder trouwen hoor. Wij hebben drie bastaardkinderen, en ze zijn prachtig afgewerkt 😛
Ondanks dat ik niet in Het Huwelijk geloof: van harte gefeliciteerd! En natuurlijk wens ik je heel veel geluk!
@Jenni
Jamaarrr… dat mag niet van ons Christelijk kabinet. Anders is Xaviera een gevallen vrouw. Je weet wel zo’n vrouw waar de grijze muizen naar wijzen als ze de de kerk uit schuifelen en fluisteren… kijk dat is ze… een gevallen vrouw. 🙂
Vroegah hing bij mij thuis een wandtegeltje op de muur, waarop stond: Het huwelijk is geen kinderspel, zij die getrouwd zijn weten dat wel.
Mijn ouders hebben dat ook aardig gedemonstreerd en dat is waarschijnlijk één van de redenen waarom ik huiverig ben voor trouwen.
Nu wil mijn vriendin, met wie ik al ruim 20 jaar samen ben, ook graag trouwen. Met een groots ritueel erbij. Ze ziet daarin de bevestiging van onze duurzame relatie. En ik maar aarzelen. Die aarzeling wordt er niet minder op nu ik hier heb gelezen wat een toestanden er bij zo’n ceremonie komen kijken.
Waarom heb jij die koppijn er dan toch voor over?
Ik hoop dan maar voor je dat die kerel van je uit een stinkend rijk nest komt.
@ MAD: Oh, wat lijkt me dat geweldig.. mensen die naar me wijzen en fluisteren “kijk, een gevallen vrouw!”. Dat zou mijn dag helemaal goed maken 😀
@ Peter: kan je geen afspraak met haar maken dat je best met haar wil trouwen, maar al die poespas niet ziet zitten? Je kan trouwen zo eenvoudig of gecompliceerd maken als je zelf wil.. trouwen doe je toch samen, dus moet je er toch samen over eens zijn hóe je trouwt?
Mag ik trouwens even als ex-bandlid-dat-ook nogal-eens-op-bruiloften-speelde verzoeken dat de bezoekers van het feest uitdrukkelijk verboden wordt te vragen of de band ook Frans Bauer kent?
Dit ter ondersteuning van de gezondheid van het geestelijk leven van de muzikant-met-nog-enige-scrupules enerzijds en ter algehele verstikking, uitroeiïng, geestelijke deprivatie en uiteindelijk definitieve emigratie van Frans Bauer fans anderszijds?