Door een postje op de weblog van Urban Suus over rijlessen, moest ik denken aan hoe ik mijn rijbewijs toendertijd heb gehaald.
Ik was 2 weken op vakantie naar Aruba en mijn moeder besloot dat het een goed moment was om mijn rijbewijs te halen. Mijn instructeur was een oud politieman die nu les gaf. Een gitzwarte kerel met felgroene ogen. De lesauto was een oude Nissan automaat. Op aruba rijdt bijna iedereen automaat. Een schakelbak zit alleen maar in de weg op van die kleine afstanden (het eiland is in totaal 70 km lang dacht ik). Ik had ongeveer 10 dagen om mijn rijbewijs te halen. Daarin zaten 2 lessen theorie en 5 rijlessen.
Nu rij ik op Aruba al sinds ik 12 ben. Sterker nog op mijn 14e reed ik regelmatig. Ja, ok, dat mocht niet, maar daar zaten we toen niet zo mee. Een goede vriend van mij kon altijd een auto regelen (familie van hem was in het bezit van een autoverhuurbedrijf en hij ‘leende’ dan een auto) en ik moest dan altijd rijden omdat ik er het oudste uitzag op die leeftijd. it Nederland om haar rijbewijs te halen) kon daadwerkelijk niet sturen. De instructeur moest een aantal keer ingrijpen zodat we niet tegen een stel geparkeerde auto´s opreden. Wanneer ik reed zat mijn instructeur meestal een beetje te dutten. Af en toe riep hij links of rechts en dan dutte hij weer verder. Ik reed dan met een hand aan het stuur en de andere hand uit het raam lekker door de stad. Op Aruba hoef je namelijk je handen helemaal niet op 10 voor 2 te hebben. Onzinnig gedoe!
De dag voordat ik moest afrijden reed mijn lesgenote af. Zij slaagde en toen de instructeur mij dat vertelde werd ik opeens megazenuwachtig. Het was ZO makkelijk geworden dat het ECHT sneu zou zijn als ik het niet zou halen. Ik ben dus snel nog m aar even gaan blokken, want ik had eerst mijn theorie en daarna dan echt afrijden.
De volgende dag kwamen we aan bij het politiebureau (daar moet je het gaan halen) en mocht ik eerst mijn theorie examen afleggen. Dat moest nog met zó´n ouderwetse maquette en van die speelgoed autootjes en fietsers enzo. Op een gegeven moment liet de examinator me een bord zien: “Mag je bij dit bord stoppen?” “Nee” antwoordde ik “Let goed op,” zei de examinator toen “MAG je bij dit bord stoppen?” “Ja,”antwoordde ik toen maar Heel goed! Je bent geslaagd. Zo, die had ik binnen. Toen moest ik nog rijden. Dat was een makkie, want we hadden de route al zo vaak gereden. Toch wist ik van de zenuwen twee fouten te maken. Ik sorteerde niet goed voor en nog een andere fout die ik me niet kan herinneren. “Dit is niet goed he?!” Zei de examinator. “Nee” zei ik “Niet meer doen hé” “Nee!” Herhaalde ik. Een half uur later had ik mijn rijbewijs in handen. Dat was nog eens een mooie vakantie! 🙂
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
