De tattoo is gezet. En hoewel het deels de tattoo is waar ik voor ging, is het niet helemaal de tattoo waar ik voor ging. En gek genoeg ben ik daar blij om.
Het is net iets over tweeën wanneer we binnenlopen bij de tattooshop van Dick de Wit in Utreg. Ja, we zijn net een paar minuten te laat, maar dat ligt uiteraard niet aan mij. De lunch die we snel naar binnen werkten net een paar minuten geleden is de schuldige. Of eigenlijk Jan, die erop staat om op z’n eten te kauwen. Een onnodige bezigheid…we zijn toch geen pinguins?
Binnen in de shop is er airco. Op een warme dag als deze geen overbodige luxe. En met toch lichte zenuwen in mijn lijf al helemaal niet. Ondanks de koele lucht veeg ik elke 5 minuten mijn zweethanden af aan mijn knieën – zoals iedereen weet de beste plek om dat aan af te vegen.
Remco heet de man die mijn tattoo gaat vereeuwigen: “Ik heb begrepen dat je tekst en vogels wilt…?” Uit mijn tas trek ik de printjes die ik heb gemaakt: “Kijk, op mijn onderarm wil ik vogels. Maar wel iets vogelachtiger dan op deze print. En op mijn schouder wil ik graag de tekst Once upon a time, maar dan met mooiere letters. Enne…dat wordt dan weer onderdeel van een groter plaatje.” Remco bestudeert mijn idee goed: “Weet je zeker dat je die vogels wilt? Ik kan ze zonder problemen voor je zetten, maar over een paar jaar zijn dat nog maar vlekken die lijken op vliegtuigen of bijen.”
We discussiëren er even over. Ik denk er even over na. Een idee dat zich heeft vastgehecht in je hoofd is moeilijk los te laten. Ik baal stiekem een klein beetje. Ik kwam voor twee tattoos. Maar als de vogels op mijn schouder geen goed plan zijn, zijn de vogels op mijn arm dat ook niet.
Na een sigaretje en wat overpeinzingen besluit ik het advies van Remco op te volgen. We spreken af dat ik vandaag alleen de tekst laat zetten. Over de rest van de tattoo ga ik nog even goed nadenken. Het meisje met het boek blijft – al zal een echte artiest het meisje moeten tekenen en mag ze van mij kleur hebben. Uit het boek komen geen quotes, maar een wervelwind aan fairy dust, die loopt tot aan de tekst die ik vandaag ga laten zetten. Mooie shading en mooie sterretjes en dingen, met wat losse letters eromheen, alsof ze uit het boek ontsnappen. Maar die tattoo – die al aan het groeien is in mijn hoofd – is voor een andere keer. Vandaag starten we het verhaal, met een tekst die daar exact bij past.
En hoewel licht teleurgesteld, ben ik blij met Remco. Want laten we eerlijk zijn: een tattoo is forever. En ik heb liever iemand die me vertelt waar het op staat, dan iemand die doet wat ik – met mijn zéér beperkte kennis van tattoos – heb bedacht, alleen omdat ik betaal. Maar ik baal wel lichtjes.
“Oké, ik ga nu beginnen. Als er iets is of als we even moeten stoppen, laat het maar meteen weten.” Remco heeft nu al betere bedside manners dan de gemiddelde huisarts. Dan is het zo ver, de naald raakt mijn huid. Damn, ik was helemaal vergeten dat het voelt alsof iemand met een naald in je huid een wondje maakt, om daar vervolgens met diezelfde naald weer keihard in te krassen. Niet gek dat het zo voelt, want dat is ook zo’n beetje wat er gebeurt. Maar het is gemakkelijk vol te houden. De pijn is zeer dragelijk en het is meer irritant dan dodelijk.
Twintig minuten later staat het erop. Once upon a time. Het begin van elk mooie verhaal dat ik ooit in mijn leven heb gehoord. Het begin van een verhaal dat belooft goed te eindigen. Het begin van iets wat niet echt is gebeurd, maar waarvan je zou willen dat het wel zo was en waarvan je bij de woorden En ze leefden nog lang en gelukkig, meerder lessen hebt geleerd over het leven.
Het staat erop. En wat is het mooi.
Niet af, maar wel mooi. Ik ben me al aan het voorbereiden op de rest van mijn tattoo. Het krijgt steeds meer vorm en nu ik na 13 jaar eindelijk weer eentje heb gezet, kan ik niet wachten tot ik het helemaal compleet heb en een artist het erop kan krassen. Maar eerst ga ik nog even goed nadenken. Over alle details die voor mij belangrijk zijn. En oh ja, over wat ik dan wel op mijn arm wil. Want dan ik er nog steeds eentje op mijn arm wil staat vast. Maar die moet dan passen bij mijn rug-tattoo.
Ik moet even geduld hebben. Een lastig ding voor een ongeduldige miep. Maar een tattoo is voor het leven, dus ook wel het wachten waard.
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
Mooi! En goed verhaal, en goede begeleiding! Benieuwd naar het vervolg.
Dank je! Ik ga ook heel hard studeren op het vervolg. Het moet ZO mooi worden dat ik het kan nalaten als erfenis…al is dat natuurlijk een beetje creepy (ik lees teveel horror :):))
Haha, een beetje Hannibal Lecter is het misschien wel ja 😉
Je hebt een mooie tattoo, maar het verhaal wat je er over schrijft vindt ik geweldig weer, knap gedaan om er weer zo,n verhaal van te maken
Dank je en heel fijn om te horen, op beide fronten (verhaal en tattoo) 🙂
Mooi geworden! Leuk (en herkenbaar) verhaal. En wat goed dat je zo goed voorgelicht bent! Ik laat ook direct m’n idee voor m’n volgende tattoo (kleine vleermuisjes) varen, nooit bij nagedacht, maar dat worden natuurlijk ook vlekken in de toekomst!
En wat voel je je bad ass hè, ns het laten zetten van een tattoo 😉
Jonguh, ik zou zo een plofkraak kunnen zetten….of…was dat een kip…of..nou ja weet ik het. Ik voel me tof man! 🙂
En ja, ben ook echt blij met het advies! Daar betaal je eigenlijk vooral voor vind ik. Nou ja, dat en een mooie tattoo 🙂 Maar dus ook voor expertise en dit hoort daarbij.
Eerlijkheid boven alles bij een tattoo-artist is het beste wat je kunt hebben, je laat niet voor niets in dat wondje krassen. Goed dat je je eigen gevoel opzij hebt gezet op basis van een welgemeend advies. Geen gekladder op je lijf…als je een sieraad gaat kopen bij de juwelier wil je ook the best, dus helemaal met een sieraad op je lichaam. Once upon a time…ook het begin van een verhaal als tattoo…nice!!
Helemaal eens. Eerlijkheid wordt echt vreselijk onderschat door de mensheid. Ik was wel heel teleurgesteld hoor. Maar uiteindelijk heel blij!
Niiice! 🙂
Nicer dicer! Eindresultaat gaat ook vast heel mooi worden!
Stoer hoor! En ook die pijn goed beschreven. Nu weet ik wat me te wachten staat. Want ik wil ook graag een tattoo. En heb ook een plaatje in mijn hoofd. Maar heb jij misschien een idee door wie ik dat kan laten uitwerken?
Wat fijn die tips. Ik laat in oktober een paar vogels op mijn arm zetten maar ga daar nog even goed over nadenken. Want een paar zwarte vlekken over tien jaar is niet wat ik wil… ik moet nog met de tattoo artist praten over mijn ontwerp, ben benieuwd of hij ook deze tip geeft!