Meegemaakt

Fietsen verleer je nooit. Nooit! Ik kan het weten. Ik heb namelijk jaren niet gefietst. En als ik zeg jaren, bedoel ik decennia. En ja...ik kan het nog steeds. Wat je wel verleert is alles wat bij het fietsen hoort. En zo voelde ik me vandaag, met mijn nieuwe fiets, net een asielzoeker die zijn eerste dag in ons koude kikkerlandje doorbrengt. Mijn eerste fietstocht stelde weinig voor. Van mijn huis naar kantoor is welgeteld vijf minuten trappen. Vijf minuten van doodsangst, bijna-dood-ervaringen en een korte blik op de witte tunnel, met een stem die riep "Don't go into the light". Een rood stoplicht waar niemand voor stopte. Auto's die het specifiek op mij gemunt hadden en voetgangers die niets liever wilden dan door mij aangereden worden.

Holy shit (heilige poep), dat was moeilijk. Vandaag sprak ik tijdens een bijeenkomst van agenten over zaken die ik zelf heb meegemaakt. Voor een groep van in totaal een man…

Amsterdam en ik: we zijn geen vrienden. Zodra ik uit de trein stap op dat overdrukke station en in de bouwput terechtkom die Amsterdam heet, daalt het kwik in mijn…

Bestellen via internet is een van mijn meest favoriete hobby’s. Niet alleen stelt het me in staat om te shoppen zonder ooit een mens te aanschouwen of ooit in een…

Heel even voelde ik me vandaag een echte ster. Nou ja, niet héél echt hoor. Maar gewoon voldoende echt voor een non-ster zoals ik. En dat op de vroege ochtend,…

Zo ben je hip en happening. Zo ben je voorbij en geweest. Het gebeurt voordat je met je ogen kunt knipperen. Het ene moment kijk je de hele dag MTV,…