Twix van het moederschap
Published by Xaviera May 26th, 2008 in Just me.Ja, nu ben ik dus getrouwd. Dikke kans dat ik binnenkort ook aan kinderen moet beginnen. Wat is anders het punt van trouwen. Van elkaar houden doe je ook zonder rode bruidsjurk. Samenwonen kan tegenwoordig ook al zonder papiertje. En heel eerlijk gezegd het krijgen van kroost ook wel. Het is gewoon allemaal simpeler (zo heb ik dan begrepen) als je getrouwd bent.
Maar goed, kids dus. En dat terwijl mijn angst voor zowel zwangerschap als bevalling alleen maar erger is geworden. Na het zien van bevallingsverhalen, baarvertellingen, werpfabels, jong odyssees en nog veel meer real-life uitscheuringen, is de animo voor het zelf krijgen van een baby hard gedaald. De animo voor het hébben van een baby daarentegen is rechtevenredig gestegen. Wat moet je ermee?
Er zit niks anders op dan mijn geld inzetten op hormonen.
Hormonen, de chocolade van het lichaam. Onbegrijpelijk goed en lekker als het meezit, maar dikmakers op z’n slechts. okay, ik hou helemaal niet van chocola, maar het gaat om het principe. Zonder hormonen, biologische klokken en peer pressure zou dit een kinderloze wereld zijn. Want zeg nu zelf: welke gek laat zich bewust bevruchten om dan 9 maanden lang ziek te zijn, hangborsten te krijgen, striae op te lopen, uit te scheuren en nog veel meer moois.
Ja okay, aan het einde baar je dan een kind. Maar dat is pas na 9 maanden. Negen maanden niet roken, niet drinken, niet feesten, niet te hard sporten, niet teveel eten, niet te weinig, bemoeials verdragen, mensen die aan je buik zitten….Hormonen., de Twix van het moederschap…..althans, dat hoop ik dan maar.
- Tot over mijn oren
- Druk maken
- Zo kan het ook
- Stoppen met stoppen
- 10 vragen aan…René Kerkwijk
- Breathe again
- Principes
- Wie wint
377 views











Kinderen, nou dat is echt een horror verhaal. Ik heb het één keer mogen meemaken… niet van mij overigens. Echt die griet begon te kwijlen, te schreeuwen. Aan alle kanten spoot het bloed uit haar. Ik als haar handjesvasthouder zat van onder tot boven onder het bloed. Iedereen trouwens. From dusk till dawn en Saw waren er nix bij. Ze moesten mij later afvoeren met een trauma helicopter. Daarna 30 dagen in een inrichting gezeten om bij te komen van me trauma. Vresuhlijk! Denk maar aan heel veel slijm en bloed en dat is dan het mooie van een geboorte.
Het ergste is nog wel dat vrouwen denken dat hun baby mooi is…. get real ze zien er meestal uit als een aapje. Maar dat mag je dus niet zeggen…. baby’s zijn altijd mooi.
Daarna de verhalen… die vrouwen schijnbaar graag willen vertellen… nou ik ben uitgescheurd ennuh.. zal je de details besparen. Ranzig.
Succes met het werpen
@crisis: 6 weken????? AAAAAAAAAAAAAAH
Je wordt nog burgerlijk.
Met vriendelijke groet,
Huibert
Nee Jenni heeft geen ruimte, kom maar bij mij logeren Xaviera… zonder man natuurlijk.