TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Rita en haar webcast: sneu. Donner en zijn rap: OHMYGODmegasegasuperblubberpower sneu (in het kwadraat). Zit ik zaterdagnacht NOVA te kijken. Een bezigheid die in alle eerlijkheid, […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Ochtend 1 in het hotel in Varadero hebben we wat geld achter gelaten op het hoofdkussen. Dat schijnt de gewoonte te zijn. Niet dat het Moet, […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email lees meer over Mijn moment van 2012 Mijn moment van 2012? Da’s niet zo moeilijk natuurlijk. Dat was toch wel de dag dat ik voor het […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Het is alweer even geleden, maar ik weet het nog goed: 2012, het jaar dat ik eindelijk de wereld veranderde. Achteraf bleek het niet eens zo […]
Jemig wat sneu
Ik ben niet eens meer echt teleurgesteld zoals ik eens was over het land waar ik ben geboren en getogen. Ik ben ook zelfs de schaamte voorbij. Ik moet er – echt – bijna om lachen. Als het niet zo sneu was, dan zou dit reden zijn voor de slappe lach. Een grote groep volwassen mensen, waarvan men stelt dat een deel überhaupt is opgeleid (meer geld naar het onderwijs aub) kiest voor een vent die duidelijk elke keer weer verbaasd is over het feit dat hij kan praten. Die geen speeches schrijft, maar een woordenlijst heeft met woorden als cordon sanitair, triest en schandalig die hij uit z’n hoofd heeft geleerd en op willekeurige momenten zijn mond doet verlaten.
Boring.
Ik heb ooit geleerd van mijn ouders dat iedereen – gegeven dezelfde kansen – hetzelfde kan bereiken. Dat dit niet het geval is bewijst die stroom wilders aanhangers. Een land als Nederland – het 9e rijkste land ter wereld – zit vol met ontevreden mensen. Mensen met alle kansen, die toch als enige kans zien verongelijkt te zijn over alles wat ze niet hebben. Zonder overigens zelf verantwoordelijkheid te nemen om dat zelf te bereiken.
Sneu.
Nog even lachen. En dan bedenken wat ik precies ga doen als die dommigheid aan het regeren slaat.
Ook leuk: