Soms zijn er van die dagen dat het leven niets meer lijkt dan de som van een ellendige optelling, gedeeld door verdriet en vermenigvuldigd met tranen. Elke minuut is ellende, elk uur een overwinning op de wanhoop. De geluiden van het bestaan zo luid dat je eigen gedachten zich verstoppen. Alleen die gedachten die het daglicht toch al niet konden verdragen en die zich voeden met het lawaai dat men ook wel het leven noemt, vluchten niet weg. Maar baden in het onweer van zure regen dat zich in je hoofd voltrekt.
Er zijn momenten waarop elke adem moeite kost en elke stap loodzwaar weegt. Momenten die eindeloos lijken te duren. Een oneindig verhaal dat vertelt van wanhoop en rampspoed en waar ‘nog lang en gelukkig’ nog niet is uitgevonden. Een sprookje waarin de boze koningin de held is en monsters kluiven op de laatste botjes van de prinses. Waarin de prins een lafaard blijkt en de kikker gewoon een kikker blijft.
Het zijn van die dagen die wel een week lijken te duren. En waarop elk woord van een ander zich nestelt in je huid als een teek die zich niet laat vangen. Waarop alles wat uit je eigen mond komt vreemd en onnatuurlijk klinkt en het lijkt alsof je ruzie hebt met iedereen, zonder dat zij het door hebben.
Grenzeloze, ontembare ellende. Gelukkig gaat het altijd weer voorbij.
En ja, het is die tijd van de maand.
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
Een man hoor je niet zeuren als die een paar miljoen zaden kwijt is.
Maar afijn, sterkte Xaviera!
Mannen zijn genocide-plegers. Die zie je vaak ook geen traan laten tot ze epakt worden!
Nee, enkel zaad.
‘Mannen zijn genocide plegers’. Welja zeg, is dit een poging je GeenStijl-reacties record te verbeteren? 😉
Het is dat ik net een fles wijn genuttigd heb en nu in een rare giechelbui kom door deze uitspraak, anders had je nog eens wat anders gehoord.
Maar aangezien ik net zelf op aan het krabbelen was uit een zwarte bui begrijp ik wel waar dit soort enormiteiten uit voort komen, en ik moet toegeven: het lucht enorm op die te spuien op een weblog.
Het is natuurlijk wel jullie schuld ja, van die genocide. Omdat jullie maar 1 ei per maand kunnen leggen. Dat is nog minder dan een f*cking kip!
(Sorry, ik heb onafhankelijk van Laurent (leuk welog trouwens!) een fles wijn op. Maar jij begon… 😉
@Laurent: Ja al die genen in die sok en tussen die midden-uitvouw-pagina.
Maareh een weblog is idd een fijne plek om te hebbenm wanneer je het even hebt gehad! 🙂
Haha.. heerlijk! Maargoed.. ik ben aan het werk en hier gaat de tijd ook vrij traag
@Xaviera: oh, diegenen…
🙂
@floor: Jij harde werker jij! 🙂