Niet vanzelf

Sinds vandaag heb ik (last van) coaching. Ik heb er zelf om gevraagd, dus klagen is verboden. En naar alle waarschijnlijkheid is het een retegoed idee. Ik heb – zoals ik hier al vaker heb geklaagd – erg veel last van duizeligheid. Dat begon een jaar geleden en is de laatste maanden de dagelijkse stand van zaken in mijn hoofd. Duizeligheid is trouwens niet helemaal het juiste woord. Het is meer een combi van watten in mijn hoofd en geen vloer onder mijn voeten. Tot voor kort lukte het me -met veel moeite en met nog meer mezelf-moed-inspreken – om de dagen door te komen. Maar de vermoeidheid – want het kost nogal wat energie – begint me nu parten te spelen. Vandaar coaching dus.Want dat het iets met mijn werk te maken heeft staat vast. Zal je er verder niet mee vervelen, daar moet je me maar op vertrouwen.

Vandaag zat ik dus voor het eerst bij cognitief psycholoog slash coach Y. gezellig bij haar thuis, te praten over mijn werk en waarom ik er duizelig van word. Als cognitieve psychologe ging het allgauw over mijn cognities.  Een daarvan is dat ik van mening ben dat weinig (lees geen) mensen zomaar van zichzelf erg leuk zijn. Leuk zijn, een “goed” mens zijn is een kwestie van werk. En hoewel ik goed tussen aanhalingstekens zet, denk ik dat er best wat universeels te zeggen is over goed en slecht. Niet veel, allen de grote dingen. Anyways, volgens mij is leuk zijn of en goed mens zijn een kwestie van keuzes, principes en doorzettingsvermogen. Volgens coach slash zijn mensen goed zoals ze zijn en moet ik maar eens goed naar mijn cognitie kijken.

Ik zal je eerlijk zeggen als ik coach slash in een andere situaties tegen het lijf  was gelopen, had ik een stevige discussie met haar gevoerd over die natuurlijke staat van goedheid. Ik kan  het er niet meer mee oneens zijn dan ik nu al ben. Zoals het er nu voorstaat laat ik die discussie voor wat het is. Coach slash is net iets te duur voor willekeurige discussies.

Maar ik ben benieuwd. Wat vind jij:

Zijn er universele waarden of is alles relatief?

Zijn mensen van nature goed of juist niet?

Wat is volgens jou een principe?

Share with your friends









Submit

Digitale kletskous, gezellige borrelaar, webgek en -werker, kattenvrouwtje. Lees, speel wat piano, zing wat, maak wat internetdingen. Hekel aan valse wijven, maar nog meer aan valse kerels.

15 comments

  1. Universele waarden zijn ook relatief, mensen zijn van nature goed of juist niet baby’s zijn van nature goed, een principe is een vast uitgangspunt. (Of zoiets.)

  2. Uiteindelijk is de term ‘goed’ gerelateerd aan wat we in een bepaalde samenleving vinden dat goed is. En dat wordt weer bepaald door allerlei dingen die we of erfelijk of via onze opvoeding meekrijgen.
    Het hangt ook af van omstandigheden. mensen die in normale omstandigheden een alleszins behoorlijk leven leiden en vriendelijk zijn voor hun medemens, kunnen in extremere situaties omslaan terwijl anderen dat niet doen.

  3. Ik vraag me af of je het allemaal zo hard moet relativeren. Zo is doden voor materieel gewin overal slecht. Is dat dan een universele waarde. Of kan iemand me vertellen waar dat als “goed” wordt gezien.

  4. @Xaviera: ik wil met dat relativeren niet beweren dat iets wat wij goed of slecht noemen daarmee minder erg of belangrijk zou zijn, maar wel dat alles afhankelijk is van ideeën en gevoelens die we hebben. Dus dat het niet absoluut is.

    Maar denk eens na: waarom zou doden voor materieel gewin als slecht worden gezien? Wat is jouw argument tegen doden voor materieel gewin? Geef een reden waarom doden voor materieel gewin niet moet gebeuren.

  5. Dat is nou juist mijn punt bij universele waarden: hoewel ik je een hele rij redenen kan geven waarom het slecht is, maar ook een hele rij waarom het prima is – gaat het beyond argumenten.

    Mijn vraag – als het gaat om universele waarden – is overigens ook niet of het wel of niet gebeurt en/of het wel of niet Moet gebeuren. Mijn vraag is meer: is dat en universele waarde. Dus: vinden mensen het door alle culturen heen “slecht”?

  6. @Xaviera: dat kan, dat iets cultuuronafhankelijk is. De liefde van een ouder voor een kind, en vooral van de moeder, is biologisch bepaald en onafhankelijk van cultuur, zelfs onafhankelijk van diersoort, grotendeels.
    Dus verreweg de meeste mensen zullen een zeer sterke neiging hebben kinderen te beschermen. Een diersoort die die neiging niet heeft zal slechts kort bestaan.

  7. Eeej Xav,
    Zal ik eindelijk ook eens een berichtje ingeven bij dit soort levensvragen: ja de mens is van nature goed. Noem het Rousseau-ish, I don’t give a damn. Kijk in oogjes die voor de eerste keer open gaan en zie hoeveel rottigheid die oogjes te verwerken krijgen. Het kan niet anders en het is mijn grote overtuiging: ja, er zijn universele waarden, ja we zijn in onze oorsprong goed en we worden slecht in onze ontwikkeling (en door degenen die we daarbij treffen) en een principe is een persoonlijk vast of minder vast uitgangspunt.
    Groet,
    Ray

  8. Ik denk ook dat de mens van nature goed is.
    in coach slash taal gaat het ‘goed’ zijn overigens niet zo filosofisch diep (denk ik). Coaches hebben eigenlijk vrijwel altijd de slogan ‘je bent goed zoals je nu bent’, omdat veel mensen enkel hun eigen negatieve aspecten zien.
    Vanuit een positieve houding kun je jezelf het beste verbeteren, je bent dus goed zoals je nu bent en dat kan alleen nog maar beter worden.

  9. Ah, nou ja ik leid het op zich nergens uit af, was er natuurlijk niet bij. Maar herken gedeeltes in de trainers die ik heb gezien en die daarnaast ook coach waren. Misschien bedoelden die het ook filosofisch en ontbreekt het mij aan filosofisch inzicht (kan kloppen want heb je boekje nog niet uit ;))

    Kabbala-coach, wordt het dan niet zweverig??

  10. nee, nee…ik bedoel: het idee dat mensen van nature goed zijn?

    laat ik het zo zeggen. Ik denk dat mensen van nature niks in het bijzonder zijn. Maar dat mensen in elk geval redelijk lui zijn. Omdat goed doen, meer moeite kost dan slecht doen (op de korte termijn) of niks doen minder moeite kost dan iets doen – neigen mensen naar het kiezen voor de gemakkelijkste en vaak meest onaangename weg.

    Dat is het even heeeel kort door de bocht.

  11. Heeeyyyyy Raymond, ik zie het nu pas!!!! Wat gezellig dat je even komt buurten. Maarrrrrr, ik geloof ook niet dat kinderen kwaad (aardig zijn) – ook volwassenen niet overigens – maar eerder neutraal (zoals hierboven gesteld).

    Maar even los daarvan. Kan je misschien wat van die universele waarden noemen?

  12. Aardig idee van die neutraliteit, kan ik me wel in vinden… Ik denk niet dat mensen de makkelijkste weg kiezen, maar dat alleen doen als ze niet voldoende geleerd is dat het het waard is een minder makkelijke weg te kiezen. Ergo: kinderen die niet worden terecht gewezen als ze elkaar molesteren, zullen later molesteren, maar de gemolesteerden zullen ook niet ingrijpen omdat dat niet bij hen is gebeurd en ze dus nooit de noodzaak en het belang hebben geleerd. Sterker, ze hebben ervaren dat niet reageren ook aanvaard is.
    Komen we gelijk bij die waarden. Moeilijk om de waarden universeel te benoemen, ik ken slechts ons eigen beschavinkje en heb een beperkte blik op de 1001 andere (ik ben God niet), maar goed: erkenning en waardering zijn volgens mij zulke universele waarden. Erkenning als wezen en waardering als persoon of karakter, terwijl ik me besef dat het ook behoeften zijn en we zo misschien een academische definitiediscussie voeren. Maar liggen die beide niet bij elkaar?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Share with your friends









Submit