To infinity and beyond

Het is alweer bijna zo ver: ik ben bijna jarig. En dit keer word ik 38. Een mooie leeftijd vind ik zelf. Eigenlijk is alles met een 8 erin altijd goed. Want een 8 is eigenlijk het symbool voor oneindigheid. Dus dat moet wel goed zijn. 4 en 2 zijn ook goed, want dat zijn (net als 8) even getallen. Ook met 5 kan ik leven, zo mooi op de helft. Anders dan 6 en 1, beide zijn het gewoon net niet. En breek me de bek niet open over 3,7 en 9 – die zouden ze wat mij betreft gewoon af kunnen schaffen. Gelukkig word ik – na een jaar lijden onder zowel de 3 als de 7 – nu eindelijk 38. Het is een hele opluchting.

Wanneer dan, hoor ik je vragen (je moet even je keel schrapen, je klinkt een beetje raar)…12 juli dus (jammer van die 1, maar fijn dat er een 2 bij zit). En ja, dat duurt nog iets meer dan een weekje, ik weet er alles van, maar er zijn bijzondere regels rondom mijn verjaardag. Zo start mijn verjaardag 4 dagen voordat ik feitelijk jarig ben. Dat betekent dat je me vanaf 8 juli (tot in de oneindigheid) al mag feliciteren, maar me vooral al als jarig mag behandelen (waarom zou ik doen wat jij wil? Omdat ik jarig ben!) en dat is dus al over 3 dagen.

Na mijn verjaardag kan ik natuurlijk niet meteen weer on-jarig zijn. En dus duurt mijn verjaardag na de feitelijke dag ook nog eens 2 dagen extra. Wat betekent dat er nog steeds kan worden ontbeten met pannenkoeken en/of patat, maar ook dat er nog steeds polonaises mogen worden gedaan ter ere van de jarige (dat ben ik dan dus). Tot én met 14 juli is dat gewoon toegestaan.

Al met al is het een hele gebeurtenis.

Dit jaar geef ik mezelf ook gewoon een cadeau (andere jaren ook trouwens, maar ik vond het wel een mooi begin van de zin). Een tattoo wordt het. Na wat geknutsel in Photoshop en Illustrator heb ik besloten dat dit ‘m wordt.

Het is alweer jaren geleden dat ik mijn laatste tattoo zette (13 jaar geleden om exact te zijn) en ik denk dat ik er eindelijk eentje heb nu die ik cool vind. Waarom deze? Nou, vogels staan natuurlijk voor vrijheid, wie lust dat nou niet (vrijheid dus,…niet vogels). Verder schijnen ze ook te staan voor lak hebben aan de regels, check – heb ik.

De tekst Once upon a time vind ik zo mooi omdat het een verhaal belooft. Een verhaal met avonturen en uitdagingen, maar eentje die altijd eindigt met “En ze leefden nog lang en gelukkig (en fabulous, zouden we er aan toe kunnen voegen in een meer  moderne versie). Ik ben gek op verhalen en – laten we eerlijk zijn (nou ja, ik dan in elk geval. Ik kan natuurlijk pas vanaf 8 juli jouw keuzes afdwingen i.v.m. mijn verjaardag) – in principe leef je ook altijd lang en gelukkig na een avontuur. Daar heb je zelf toch een hele belangrijke hand in.

Dat wordt het dus zeer waarschijnlijk. Ik kan natuurlijk nog 100 keer van gedachten veranderen dus klamp je er maar niet te hard aan vast (ik zag aan je dat je dat wilde doen, doe het dus niet).

Dat is overigens wel problematisch. Want dan heb ik opeens 3 tattoos. Dat kan nooit goed zijn, dat moeten er 4 worden, dat weet iedereen. Gelukkig heb ik daar een oplossing voor gevonden. Namelijk nog een tattoo (het leven kan soms zo simpel zijn). Ook daar heb ik een idee bij: het moet een soort verlenging worden van de tattoo hierboven en hij komt op mijn arm. Aangezien ik nog niet precies weet hoe dat uitpakt (de vogels moeten een beetje om mijn arm heen draaien), heb ik die nog niet gesoept. Maar het moet er ongeveer zo uit gaan zien.

Dan zijn ook mijn tattoos weer in balans en is het leven weer mooi. Als ik dan ook nog oneindig 38 mag blijven (28 is ook toegestaan) ben ik helemaal diep gelukkig.

Xaviera

Don’t stress….it’s just me!

I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.

Want to talk shop? Do get in touch!

www.contentchefs.nl