“Jij bent meegegaan in de AI-hype” zei een kennis van mij die ik al heel lang ken en respecteer. En dat raakte me, als ik eerlijk ben. Want hoewel ik niet zo hyperig ben, is het voor wie met content werkt schier onmogelijk om Niet in elk geval een klein beetje mee te gaan.
En ja, ik voel me al even ongemakkelijk over hoe we AI gebruiken. Met de snelheid waarmee het overal in wordt gepropt. De achteloosheid waarmee sommige bedrijven hun mensen eruit gooien om ze te vervangen door AI (zoals DuoLingo of Klarna). De druk van managers en andere bobo’s om AI in te zetten voor elk wissewasjes dat je kunt bedenken.
Alsof dat geen energie vreet, geen tijd, geen geloofwaardigheid.
En dat klinkt allemaal deprimerend AF. Maar dat is het niet. Want de combinatie van ongemak én de enthousiaste energie voor AI die ik tegelijkertijd voelde, zette me aan het denken.
Van frustratie naar fundament
Dus sloeg ik aan het observeren en mijmeren. De centrale vraag: hoe kan ik zorgen dat de zaken die mij ongemakkelijk maken, geminimaliseerd worden. Zaken zoals biasBias is de set aan vooroordelen in AI-output die het resultaat is van de data en de manier waarop een model is getraind. Omdat LLM's leren van bestaande teksten, waarin... Meer en de ecologische impact van AI. Maar ook vakinhoudelijke zaken zoals de contentkwaliteit van de output, zowel qua vorm als inhoud.
En natuurlijk ook gewoon de dagelijkse dingen: je rotzoeken naar prompts, steeds maar opnieuw zweten op allerlei prompts, geen zicht op de prompts die anderen gebruiken, tenzij per ongeluk, verouderde prompts die nog steeds rondzwerven en meer van dat soort ongezelligheid.
En dit is mijn antwoord. Nou ja, de eerste versie ervan: ECHO.
ECHO? Lol whut?
ECHO staat voor Ecosystem for Human/AI controlled output (al overweeg ik om Controlled te vervangen door Collaborative). ECHO omdat AI een letterlijke echo is van ons, mensen. De woorden, om aan te geven dat de mens eerst komt en dan pas AI.
Mooi mooi. Laten we kijken naar wat het is en waarom het dan een ecosysteem is.
ECHO bestaat uit een aantal elementen. Een modulaire promptmethode, een promptEen prompt is de instructie die je aan een AI-model geeft zoals bijvoorbeeld ChatGPT. Het is hoe je communiceert met het systeem: wat je vraagt, hoe je het vraagt en... Meer library, processen (zoals bijvoorbeeld een prompt lifecycle process) en relevante rollen en rechten, elk ingericht op het:
- Minimaliseren van de noodzaak om bij te sturen doordat je sneller goede output krijgt (ecologische impact)
- Minimaliseren van hallucinatiesEr is sprake van een hallucinatie wanneer een AI-model informatie verzint die plausibel klinkt maar die feitelijk onjuist is of volledig verzonnen. Dat gebeurt omdat LLM's zoals ChatGPT woordreeksen voorspellen... Meer (door goede zelfevaluatie en geteste prompts. Maarrrr, AI hallucineert áltijd wel ergens!)
- Minimaliseren van prompcreatietijd (door het gebruik herbruikbare componenten)
- Minimaliseren van juridische, merk en andere risico’s (door slim gebruik van herbruikbare en soms verplichte guardrailsGuardrails zijn beperkingen die je instelt in je prompt om te voorkomen dat een AI ongewenste, onjuiste of riskante output genereert. Guardrails werken als veiligheidsregels in je prompt. Ze vertellen... Meer en guardrailsets, extra bij risicovolle content)
- Maximaliseren van inzicht in prompt-/outputkwaliteit (door analytics, prompt gebruikersfeedback enz)
- Maximaliseren van accountability rondom AI contentcreatie (door inzicht in gebruik en bronnen)
De componenten: zo bouw je de prompt
Ik zal jullie verder niet vervelen met alle details van ECHO. Ik wil hier focussen op de kern van ECHO en ook de plek waar het begon: de modulaire prompts.
We starten even zonder opsmuk ECHO als prompt framework zoals ReACT en Open Prompt en kijken naar de opbouw van een ECHO prompt:
- Context: voor wie is dit, in welke situatie, wat is de aanleiding?
- Role: vanuit welk perspectief spreekt het model?
- Instruction: wat moet het model precies doen?
- Guidelines: Wat moet het model doen
- Guardrails: Wat mag het niet doen
- Output Instructions: hoe moet de output eruit zien
- (optioneel) Output example: Een voorbeeld van de output
- Self check: hier evalueert de AI zichzelf
De basale bedoeling van deze componenten is dat je de AI zo duidelijk mogelijk en met maximale context vertelt wat je nodig hebt. Het dwingt de prompt designer om alle belangrijke informatie mee te geven.
Maar het zijn niet gewoon kopjes, het zijn herbruikbare componenten die je kunt beheren in een centrale bibliotheek. Zodat als ergens een richtlijn verandert, je dat niet handmatig in 50 prompts door hoeft te voeren of steeds weer dezelfde rol hoeft te bedenken.
Voor een prompt designer biedt ECHO:
- Recipes: templates met een standaard componentinvulling voor een taak zoals herschrijven, tekstcreatie enz.
- Variants: een specifieke combinatie en invulling van componenten (de prompt)
- Kwaliteitsmethodologie: elke stap in het proces van AI=opdracht, tot modulaire prompt is er een methode om de kwaliteit te bepalen en garanderen (gedaan door AI of een persoon)
- Metadata, tagging en herbruikbaarheid van elementen binnen de componenten. Denk bijvoorbeeld aan guidelines en guardrails die je apart of in sets (set WCAG) kunt gebruiken in je prompt. Of prompts die je kunt taggen, waardoor specifieke componenten wel/niet of op een specifieke manier ingevuld worden (bias- of privacy-gevoelig, B1, enz.).
Waarom ECHO werkt:
- Het maakt kwaliteit schaalbaar
Niet één slimme prompt die iemand ergens vond. Maar een systeem waarmee iedereen in je team structureel betere prompts bouwt herleidbaar, toetsbaar, herbruikbaar.
- Het is gebouwd voor organisaties, niet alleen voor individuen.
Rollen, processen, versiebeheer, recipes, tagging: ECHO werkt in complexe omgevingen waar governance en schaalbaarheid geen nice-to-haves zijn.
- Het gaat verder dan andere frameworks.
Waar veel methodes stoppen bij: hoe bouw je een prompt op? Is ECHO een volledige architectuur: componentopbouw, kwaliteitscheck, tagging, feedbackloops, en bibliotheekbeheer.
Overigens scoorde ECHO bij een contentcreatietaak beter op reproduceerbaarheid, duidelijkheid van output en consistentie tussen runs in vergelijking met ReAct en Zero-shot CoT. Maar goed, wij van WC-eend enzo…
Wat het niet doet: ECHO vervangt geen redactie, contentstrategie of gezond verstand . Het maakt ze wel schaalbaar.
Waar staat ECHO nu?
As we speak ben ik ECHO onderdeel voor onderdeel aan het in- en uitvullen. De basisstructuur en inrichting van stappen is uitgewerkt, de eerste versie van een werkende library is in de maak. Bij elke stap die ik concretiseer, leer ik, corrigeer ik, of valideer ik.
Maar het is belangrijk (en ook goed) om te weten, dat juist die basisstructuur op elke plek inzetbaar is, de specifieke invulling, dat verschilt per organisatie.
En extra leuk is, dat ik me op enig moment realiseerde dat je het van klein tot groot kunt gebruiken: van een goed georganiseerde excel (of in Notion), tot een volledig geautomatiseerde library.
Als laatste: ECHO is gemaakt vanuit een contentcreatie perspectief, maar het inzetbaar voor veel meer dan dat.
Simpelste take-away
Als je nu denkt, wat klets je nou? Dan snap ik dat. ECHO kan allesomvattend zijn en daarmee is het veel om uit te leggen en lastig om in 1 artikel uiteen te zetten wat het doet en hoe het werkt. En dat ga ik ook niet doen, want ik vermoed dat dat niet superinteressant is voor de gemiddelde lezer.
Maar haal je niks anders uit dit artikel, gebruik dan in elk geval de promptopbouw van ECHO, wanneer je een prompt maakt. Een voorbeeld vind je in dit artikel over het Role-component. En ja, die prompt is wat langer dan “schrijf een tekst over troetelberen”, maar zelfs zonder de rest van het hele ECHO framework, is de kans op betere output groter, is het beter herbruikbaar en gemakkelijker om nuances aan te passen.
Hoewel ik nog wel stevig wil benadrukken dat de kracht van ECHO zit in de combinatie van library, herbruikbaarheid, automatische handigheden, processen en meer.
En mijn ongemak?
Dat bestaat nog steeds en dat lijkt me gezond. Zoals ik me soms ongemakkelijk voel bij het tanken, of wanneer ik te lang sta te dromen onder de douche. Dat ongemak zorgt dat ik blijf nadenken over hoe ik kan bijdragen aan een oplossing, klein of groot.
Don’t stress….it’s just me!
I’ve spent over 25 years working in content strategy and digital transformation, which means I’ve seen enough technology hype cycles to be skeptical and enough genuine innovation to stay curious.
Want to talk shop? Do get in touch!
I have a newsletter and it's bearable. Subscribe to read my (Gen)AI articles!
