TweetShare EmailSharebar TweetShare Email lees meer over Mijn moment van 2012 Mijn moment van 2012? Da’s niet zo moeilijk natuurlijk. Dat was toch wel de dag dat ik voor het […]
Een keiharde gil, geblaas en een klap. Jan en ik rennen naar de keuken, want daar komt het erbarmelijke gemiauw vandaan. Met z'n pootje tussen de scharnieren van het bovenste […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email Nu 2012 met veel drama aan de vlammen is gevoerd(bewijs volgt nog, wanneer mijn studeerkamer weer betreedbaar is), is het tijd om vooruit te kijken. Op […]
TweetShare EmailSharebar TweetShare Email 27 en vrijgezel. Onderdeel van een steeds groter wordende groep mensen in Nederland. Een statistiek, dat ben ik. “Een dame als jij, vrijgezel?” De vraag die […]
Peter R. is vies
Deze bijdrage is van Jan Kok en Xaviera Ringeling (ik dus he).
Gisteren zat ik de hedendaagse variant van Peppie & Kokkie (Pauw & Witteman) te kijken. Daar aanwezig waren Peter R(aaskal?) de Vries en Joran van der Sloot en zijn ouders. Onderwerp was natuurlijk de onfortuinlijke verdwijning van meisje Holloway. Twee jaar na dato is het nog steeds niemand gelukt om Natalee ergens vandaan te toveren. Twee jaar van verwoede pogingen van de familie Holloway (niet geheel onterecht natuurlijk), waarbij deze familie Aruba, maar ook Nederland schoffeerde en de ene na de andere verdachte schuldig verklaarde. Twee jaar waarin de Amerikaanse media zich als parasieten op het eiland Aruba stortten en deden alsof Natalee de enige desparecido was. Jaren waarin Dr. Phil opriep tot een boycot van Aruba. Nederland F16’s stuurde om het kind te zoeken. En Joran van der Sloot verdachte was, dan weer verdachte af was, verdachte was en nu uiteindelijk verdachte af is.
Van de ouders van Natalee mag je ongenuanceerd gedrag verwachten. Het gaat immers om hun kind. Wie zet niet álles op álles om een kind te redden of minstens de schuldige aan te wijzen. Hoewel Beth Twitty (ma Holloway) – zo blijkt uit verhalen van ooggetuigen – een curieuze rol speelt in dit hele verhaal, kun je het haar nog niet eens aanrekenen.
Peter R de Vries daarentegen, speelt geen enkele relevante rol in het geval Holloway. Hij heeft geen bewijs voor schuld van wie dan ook, hij weet niet waar Natalee is en áls hij al wat doet in het onderzoek, dan is dat toch vooral stemmingmakerij tot feitenmakerij bombarderen.
Daar waar Joran en zijn ouders bij Pauw en Witteman uitermate genuanceerd en beleefd bleven trok Peter R(otzak?) de Vries consequent fel van leer, in een poging Joran, bij het uitblijven van een gerechtelijke straf, dan toch tenminste aan de publieke schandpaal te nagelen.
Onze zelf uitgeroepen bestrijder van onrecht, verdediger van onterecht gevangen gezette, en luis in de pels van politie en justitie, liet duidelijk blijken dat alleen maar luizig erbij hangen en parasiteren onvoldoende is om ook inderdaad enige kennis op te doen van politiewerk enerzijds, maar toch vooral van ons rechtssysteem anderzijds.
Want hoewel justitie na meer dan 2 jaar onderzoek (!!) vaststelt dat er onvoldoende bewijs is om Joran van der Sloot aan te merken als verdachte (een persoon uit wiens feiten en omstandigheden het vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit voortvloeit) en wij in Nederland (net als de rest van de beschaafde wereld) er van uit gaan dat iemand onschuldig is tot het tegendeel bewezen is, kon Peter R(anddebiel) de Vries het niet over zijn lippen verkrijgen dat Joran zelfs maar ‘misschien’ onschuldig zou kunnen zijn.
Sterker nog meneer de Vries (waarom toch altijd die letter erbij?) probeert de gehele uitzending met – zoals ze dat bij CSI noemen – circumstantial evidence, Joran naar het altaar te leiden om hem aldaar ritueel te slachten. Daarbij roept de Vries continue: “ik weet waar ik het over heb.” Met een blik die de kijker vertelt dat hij álle bewijzen heeft waarmee hij Joran tot de doodstraf kan veroordelen. Een blik ook die vertelt dat hij die het liefst zelf uit zou voeren. Als kijker denk ík dan: “Kom maar op met die bewijzen. Dat wil ik zien.” Het feit dat Joran intussen weer verdachte af is doet toch sterk vermoeden dat ook Peter R. alleen eindeloos uit z’n nek lult. Zoals we ook gewend zijn van de Dr. Phil’s van de wereld. En andere mensen die verliefd zijn geworden op hun eigen spiegelbeeld.
Hieruit blijkt Peter R(adicaal) de Vries’ nare inborst. Want hij weet donders goed dat Joran voor de wet net zo onschuldig is als hijzelf. Joran is per definitie onschuldig, want nog niet veroordeeld. Het feit dat Petertje zijn eigen mening kennelijk bijzonder genoeg vindt om te proberen Joran doorlopend aan de publieke schandpaal te nagelen, zegt meer over zijn persoonlijkheid, dan over de kracht van het achterliggende bewijsmateriaal. Dergelijk gedrag zien we over het algemeen alleen bij demagogen zoals Rita Verdonk en Geert Wilders. Het verbaast me dan ook niks dat Petertje politieke ambities heeft, maar ik hoop dat het bij twee hofnarren op het Binnenhof blijft. Laat deze maar op de televisie, dan heet hij tenminste geen formele macht.
Of Joran schuldig is? Ik weet het niet. Maar Peter R. ook niet – en jij ook niet. Maar stel je eens voor dat hij het niet is: dan is wat er nu al enige tijd bezig is en ook weer in de uitzending van P&W wel erg bar en boos. Zou het daarom zijn dat we een “onschuldig-tot-het-tegendeel-bewezen-is-systeem” hebben? Zodat we niet op eigen houtje en gebaseerd op het gevoel dat we bij iemand hebben, de persoon in kwestie veroordelen. Zou best eens kunnen niet waar?
Maar goed, het blijft vooral triest om te zien hoe half de natie one-linerige, eigen geilende, volksverlakkende, haatzaaiende, levensverwoestende, niks oplossende, egotrippers als Peter R. de Vries, Rita Verdonk en Geert Wilders nabouwen, gewoon omdat ze te besodemieterd (jaren 50-woord) zijn om zelf fatsoenlijk na te denken en wat te doen. These are sad times, indeed.
Gerelateerd: