Just me

Naalden, bloed en appelboortjes

"Dan pakken we een appelboortje en halen we wat van je been weg." In alle 34 jaar dat ik leef, heeft mijn huisarts nog nooit keukengerei met mij besproken en al zeker niet in relatie tot mijn ledematen.

Gekapst …gekaspt…geskap…

De slappe lach is een raar ding. Zo'n ding dat zich niet laat verklaren. Zo zat ik laatst op een verjaardagsfeestje en bedacht ik samen met

Honden en mensen

Je vraagt je soms af (heel soms maar hoor), hoe het kan dat sommige mensen zo pathetisch zijn. Van die azijnpissende mensen die zichzelf ook

Neus-test

Het mooie van ouder worden is dat je zo nu en dan iets doet wat je nog nooit hebt gedaan. Zo was ik tot 2 jaar geleden nog nooit in Cuba geweest en had ik tot 3 jaar geleden nog nooit bij een bank gewerkt.

Overvallen door het moment

Soms word ik opeens overvallen door de relativiteit van mijn bestaan. En met mijn bestaan bedoel ik dan eigenlijk mijn aanwezigheid op dit moment in de tijd. Het jaar 2009.

Nieuwe look

Na 100 jaar heeft mijn oude weblogje dan eindelijk een nieuwe look. Niet onwijs geinspireerd ik geef het toe (thanks Woo themes), maar wel eindelijk eens een nieuwe porem om naar te kijken. Of het me nu gaat lukken om dan ook meteen meer te schrijven?

Wachten

De meubelboulevard: dé straf voor mensen die in een vorig leven nazi zijn geweest. En de laatste maanden – zo ongeveer sinds de dag dat ik dit huis besloot te…

Ik hoop dat de cadeaus leuk zijn!

Zondag word ik 34. Ja inderdaad, geen inleiding, geen kwinkslag, geen geintjes: 34. Is het grappig? Nee. Is het cool? Nee. Niet dat ik me perse oud voel overigens. Het…
back to top
×